مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٨٧ - سؤال خع ٦٧٠
سيّم آنكه: قيد تا سه روز شايد از براى كتابت باشد نه از براى گناه، يعنى: گناهانى كه در اين سه روز اتفاق افتد در اين سه روز نمىنويسند نه آنكه مطلقا نمىنويسند، و شايد بعد از سه روز همان گناهان را بنويسند، چنانكه مقتضاى مفهوم غايت است.
و سرّ سه روز مهلت آن است كه: شايد توبه به عمل آيد، چنانكه در مطلق گناه وارد شده كه: تا هفت ساعت بر او نمىنويسند و چون هفت ساعت بگذرد بدون توبه؛ در آن وقت مىنويسند [١].
و نظر به شرافت غدير تا سه روز مهلت دادهاند، لكن در حديث وارد است كه: «گناهى كه به عزم توبه به عمل آيد توبۀ آن مقبول نمىشود» [٢]، شايد مراد اين باشد كه توفيق توبۀ از آن نخواهد يافت، و اللّه العالم.
و مثل اين حديث؛ در فضيلت روز نهم ربيع الأول از حضرت امام حسن عسكرى (عليه السلام) از حضرت پيغمبر (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) روايت شده [٣] و تأويل هر دو يكى است.
سؤال خسح [٦٦٨]:
بول و سرگين اسب و استر و الاغ پاك است يا نه؟
جواب:
بلى، على المشهور [٤] الأقرب، و احوط اجتناب است، خصوصا از بول.
سؤال خسط [٦٦٩]:
سرگين هر مرغ و پرندۀ حرام گوشت مثل: شبپره پاك است يا نجس؟
جواب:
نجس است، على المشهور الصحيح.
سؤال خع [٦٧٠]:
خطّاف كه آن را پرستوك مىگويند حلال گوشت
[١] كافى: ٢/ ٤٣٧ حديث ٢ و ٣، بحار الانوار: ٦/ ٣٨ حديث ٦٣ و ٦٥، وسائل الشيعة: ١٦/ ٦٥ حديث ٢٠٩٩٢ و ٢٠٩٩٥.
[٢] در مظانّش نيافتيم.
[٣] بحار الانوار: ٩٥/ ٣٥١ حديث ١، زاد المعاد: ٤٠٥.
[٤] ه: الاشهر.