مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٠٧ - سؤال غقلب ١١٣٢
آن گشته پس همان چيز را نخورند و تتمه حلال است. و همچنين است ساير محرّمات كه با گوشت بجوشد هرگاه موجب نجاست آن نباشد.
سؤال غقل [١١٣٠]:
زنان و اطفال را بوسيدن و آب دهن ايشان را مكيدن و فرو بردن خصوصا در روزه چه حكم دارد؟
جواب:
ضرر ندارد و حديث دارد [١]، لكن در روزه اشكال دارد نظر به نهى از مطلق اكل و شرب.
سؤال غقلا [١١٣١]:
بسيار هست كه بر مويز و انجير و ميوهها پشم و پنبه مىچسبد واجب است ازالۀ آنها يا نه؟
جواب:
نه زيرا كه دليل بر حرمت مو و پشم و پنبه و امثال اينها نيست و اصل حلّيت است و خباثتش معلوم نيست، و اخبار مستثنيات ذبيحه [٢] مؤيّد است، و حكم به حرمت بدون دليل و احتياط بدون منشأ وسواس است.
سؤال غقلب [١١٣٢]:
هرگاه جمعى شريكند در بنيچه مال و جهات [٣] يا سرشمارى، و يك نفر از ايشان كه به حسب دنيا اعتبار او بيشتر است؛ ديگران به او التماس مىكنند كه ما رسد خود را به تو مىدهيم كه به جائر بدهى، و همچنين در راه حج و زيارات و تجارات نيز چنين امر اتّفاق مىافتد و شركاء كمال منّت دارند، و گاه است كه به علاوۀ راحت؛ باعث نفع ايشان نيز مىشود،
[١] كافى: ١/ ٣٢٣ حديث ١٤، بحار الانوار: ١٦/ ٢٨١ حديث ١٢٤، ٤٥/ ١٤٩. لازم به يادآورى است كه: روايات مشار اليها در مورد خوردن آب دهن پيغمبر و امام سجاد و امام جواد (صلوات اللّه و سلامه عليهم اجمعين) مىباشد. لذا اكثر اعلام استدلال به اين روايات را براى آب دهن غير معصوم كافى ندانسته و اعلام كردند كه خوردن آب دهن آنها حرام مىباشد. (رياض المسائل: ٢/ ٢٩٥) و حتى بعضى از بزرگان ادعاى اجماع اصحاب و اتفاق اخبار بر حرمت آن كردهاند. (الحدائق الناضرة: ١٣/ ٧٩).
[٢] كافى: ٦/ ٢٥٣ و ٢٥٤ حديث ١- ٥، تهذيب الأحكام: ٩/ ٧٤ حديث ٣١٤- ٣١٧، وسائل الشيعة:
٢٤/ ١٧١- ١٧٨ باب ٣١.
[٣] يعنى: ماليات بر آب و ملك و اسباب (فرهنگ معين: ١/ ٥٩٦، ٣/ ٣٧٠٩).