مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٧٩ - جواب
جواب:
ظاهرا آن قدرى را كه اقرار داشته كه در ذمّۀ اوست اگر وارث نداند كه داده است بايد بدهد.
سؤال ضسز [٨٦٧]:
هرگاه شخصى گويد كه: وصى ملك را بفروشد و فلان قدر خمس يا زكات- مثلا- بدهد، در اين صورت مىتواند كه تنخواهى در آن باب بدهد، خواه مساوى قيمت المثل دهد يا بيشتر يا كمتر، و در عمل به وصيّت تأخير جايز است يا نه؟
جواب:
بايد- با وفاى ثلث به وصايا [١]- متابعت وصيّت نموده نقد دهد و جنس ندهد، و وجوب عمل به وصيّت- با امكان- فورى است، مگر آنكه موصى تجويز تأخير كرده باشد.
سؤال ضسح [٨٦٨]:
مىگويند كه: از اوّل زوال شمس تا سايه دو قدم شود وقت نافلۀ ظهر است، و تا چهار قدم شود وقت فضيلت ظهر و نافلۀ عصر است، و تا هشت قدم شود وقت فضيلت عصر است، مراد از قدم چيست؟ زوال به چه معلوم مىگردد [٢]؟ و هر قدمى در چند ساعت طى مىشود؟ و نماز جمعه را تا چه وقت مىتوان كرد؟
جواب:
مراد از قدم سبع شاخص است يعنى: هفت يك هر چيزى كه از براى استعلام وقت نصب كنند، و وجه تسميه آن است كه: طول قامت هر انسان مستوى الخلقة هفت قدم است [٣] و هر قدمى يك شبر است، و زوال معلوم مىشود به اينكه سايه بعد از نهايت كوتاهى شروع كند در زيادتى، يا بعد از بر طرف شدن شروع كند در [به] هم رسيدن، يا آنكه سايه از خطّ نصف النهار
[١] لازم به يادآورى است كه مرحوم مؤلف در صفحۀ ٢٨٢ همين كتاب در مسأله ٨٧٠ تصريح فرمودند كه خمس و زكات از اصل مال داده مىشود، بنابراين؛ اين قيد مربوط به آن دو مورد نيست.
[٢] ب: مىشود.
[٣] حبل المتين: ١٣٩.