مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٠٢ - جواب
جواب:
ضرر ندارد و تثليث در آن لازم نيست.
سؤال غقك [١١٢٠]:
شير زن بر طفل بعد از دو سال يا آدم بزرگ حرام است يا نه؟ و بر تقدير حرمت در وقت ضرورت مثل آزار سل و دقّ حلال مىشود؟ و در بزرگى رضاع به عمل مىآيد يا نه؟
جواب:
در حديث آمده كه طفل را دو ماه بعد از حولين شير مىتوان داد [١] و بعضى آن را حمل بر حال ضرورت نمودهاند و به غير از آن حرام دانستهاند [٢] و همچنين نسبت به بزرگ نظر به حديث: «لا رضاع بعد فطام» [٣] و در نظر قاصر اشكال دارد و خباثتش معلوم نيست، و شمول تبعيّت لحم؛ محلّ بحث [٤] است، زيرا كه متبادر از «ما لا يؤكل لحمه» غير انسان است، و شايد مراد از رضاع منفى رضاع ناشر حرمت باشد و منظور طعن بر عايشه و تكذيب اخبار عاميّه باشد كه روايت نمودهاند كه: حضرت رسول (صلّى اللّه عليه و آله) رخصت داد زن ابو حذيفه را كه شير دهد سالم مولاي أبي حذيفه را در بزرگى تا بر او محرم شود [٥]، و عايشه به آن متمسّك شده، هر مردى كه مىخواست بر او داخل شود
[١] سرائر ابن ادريس: ٢/ ٦٤٨، مسالك الافهام: ٨/ ٤١٧، وسائل الشيعة: ٢١/ ٤٥٢ حديث ٢٧٥٥٨، لازم به يادآورى است: روايتى كه قيد يك ماه و دو ماه داشته باشد يافت نشده است، همچنان كه در «كفاية الأحكام: ١٩٣» به آن اشاره شده كه علماء روايت سعد بن سعد (كافي: ٦/ ٤١ حديث ٤) را حمل بر يك ماه و دو ماه نمودهاند. و نيز تأكيد مىكند كه: از اين كه گفته شد: روايتى با اين قيد داريم، ما آن روايت را بدست نياورديم.
و قريب به همين مضمون در «حدائق الناضرة: ٢٥/ ٨١» ذكر شده است.
[٢] مراجعه شود به: جواهر الكلام: ٣١/ ٢٧٨.
[٣] وسائل الشيعة: ٢٠/ ٣٨٤- ٣٨٧ باب ٥.
[٤] ج: اشكال.
[٥] صحيح مسلم: ٢/ ٨٧٢ و ٨٧٣ حديث ١٤٥٣ و ١٤٥٤، الموطّأ: ٢/ ٦٠٥ و ٦٠٦ حديث ١٢، سنن نسائى: ٦/ ١٠٤- ١٠٦، سنن ابى داود: ٢/ ٢٢٣ حديث ٢٠٦١، سنن دارمى: ٢/ ٢١٠ حديث ٢٢٥٧، سنن ابن ماجه: ١/ ٦٢٥ حديث ١٩٤٣، مسند احمد: ٧/ ٢٨٧ حديث ٢٥١٢٢، فتح البارى: ٩/ ٥٣.