مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٨٢ - جواب
مقابل ظلّ شاخص است [١] و بعضى يك ساعت [٢] و بعضى كمتر مىدانند [٣] و طريق احتياط ظاهر است، و اللّه العالم.
سؤال ضسط [٨٦٩]:
هرگاه وصيى بىعذر يا با عذر تأخير إنفاذ [٤] وصيّت كند أجرة المثل و نماء موصى به حقّ موصى له است يا نه؟
جواب:
أجرت و نماء بعد از قبول؛ از موصى له است، و قبل از قبول محلّ خلاف است مبتنى بر آنكه قبول؛ ناقل است يا كاشف [٥].
سؤال ضع [٨٧٠]:
اگر كسى وصيّت كند به خمس و زكات؛ و هبه هم كند- پيش از آن وصيّت، يا بعد از آن- در اين صورت هر كدام از هبه و وصيّت از اصلاند، يا از ثلث؟
جواب:
خمس و زكات از اصل بيرون مىروند و مقدمند بر وصيّت يا هبهاى كه در مرض موت باشد على المشهور، و اظهر مساوات هبه است با زكات و خمس در خروج از اصل.
و اگر وصيّت به سنّتى؛ يا هبه، يا ساير تصرّفات در مرض موت جمع شود اگر هبه را به قبض داده باشد مانند ساير منجّزات است كه مقدمند بر وصيّت على المشهور، و اللّه يعلم.
سؤال ضعا [٨٧١]:
هرگاه چند مرد يا چند زن بگويند كه فلان تو را وكيل نموده كه او را به فلان عقد كنى به مهر فلان، به مجرّد همين مىتواند كه به عنوان وكالت صيغه بخواند و «أنكحت نفس موكّلتي» بگويد؟
جواب:
اگر مطلب مجرّد إيقاع صيغه باشد كه زوج و زوجه خود بدانند كه
[١] منتهى المطلب: ١/ ٣١٨، روض الجنان: ٢٨٤، ذخيرة المعاد: ٢٩٨.
[٢] ذكرى الشيعة: ٤/ ١٣٢، مدارك الاحكام: ٤/ ١٣ (نقل از جعفى).
[٣] كافى ابو الصلاح: ١٥٣.
[٤] يعنى: اجرا نمودن، انجام دادن. (فرهنگ معين: ١/ ٣٨٤).
[٥] جامع المقاصد: ١٠/ ٢٤- ٢٧.