مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٦٢ - جواب
جواب:
بسيار بد است لكن اثبات حدّ و تعزير به اينها مشكل است، و اكثر اين هرزهها به خودشان بر مىگردد.
سؤال ضكا [٨٢١]:
اصرار بر صغيره باعث خروج از عدالت و دخول در فسق مىشود، پس اصرار بر كبيره باعث چه مىشود؟
جواب:
بعضى مىگويند: باعث كفر مىشود [١] نظر به بعضى احاديث [٢]، و ظاهر اين است كه: اين كفرها نه به آن معنى است كه هميشه در جهنّم باشد، يا نجس باشد، يا ميراث نبرد، يا به او وصيّت [٣] نتوان كرد، بلكه مراد آن است كه:
حرمت اهل ايمان از او زايل مىشود و در دنيا مستحقّ اهانت و حدود و در آخرت مستوجب عذاب مىگردد.
سؤال ضكب [٨٢٢]:
معنى اصرار بر گناه صغيره و گناه كبيره چيست؟
جواب:
اصرار آن است كه: [گناه] كند و پشيمان نشود و ارادۀ عود داشته باشد، و بعضى گفتهاند: آن است كه مكرر كند و در ميان توبه نكند [٤] و در معنى گناه كبيره علماء اختلاف نمودهاند و مشهور آن است كه: گناه كبيره هر گناهى است كه حق تعالى در قرآن وعدۀ عقاب بر آن فرموده است [٥] و اخبار بسيار دلالت بر اين دارد [٦]، و آنچه در احاديث از جملۀ كبائر شمردهاند اين است:
«شراب خوردن، و زنا كردن، و ربا گرفتن، و عاق والدين شدن، و لواطه كردن،
[١] بحار الانوار: ٧٠/ ٣١٣.
[٢] كافى: ٢/ ٣٨٣- ٣٨٩، بحار الانوار: ٧٠/ ٣٦٠ حديث ٨٢، وسائل الشيعة: ١/ ٣٠ باب ٢.
[٣] ه: وصلت.
[٤] ذخيرة المعاد: ٣٠٣.
[٥] مانند آيۀ: ٢٧٥ و ٢٨٣ و ٢٨٤ بقره، و ٧٧ و ١٦١ آل عمران، و ١٠ و ٩٣ نساء و ٧٢ مائده و ٩٩ اعراف و ١٦ انفال و ٣٥ براءة و ٨٧ يوسف و ٢٥ رعد و ٢٣ نور، براى توضيح بيشتر مراجعه شود به بحار الانوار: ٧٦/ ٢- ١٦.
[٦] وسائل الشيعة: ١٥/ ٣١٥ و ٣١٧ حديث ٢٠٦١٩ و ٢٠٦٢٠ و ٢٠٦٢٣ و ٢٠٦٢٤.