مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥٣٨ - ١٥ حاشيۀ صفحۀ (٣٨٨) متن كتاب
بمكّة مفعول فيه و الناس فاعل زار، و الكرام نعت.
أيضا: ولي من سعيد صاحبا أيّ صاحب قليل الخلاف لا حزونا و لا عددا.
و الجواب: «ل» أمر اشعبت كسرته، و صاحب مفعول، و قليل نعت بعد نعت و حزونا و عددا مفتوحان على المصدريّة، منه (رحمه اللّه).
[١٥]: حاشيۀ صفحۀ (٣٨٨) متن كتاب
در كتاب رياض الشعراء مذكور است به اين عبارت كه: ملّا شاه بدخشانى به هندوستان شتافته در لاهور شرف ملازمت قطب الظريفه حضرت ميان شاهمير لاهورى (قدّس سرّه) دريافته از عنايت آن حضرت به اندك زمانى به كمال مراتب سلوك عروج نموده، بعد از رحلت مرشد كامل خويش به كشمير تشريف برده در دامن كوه ماران كه در برابر كوهى واقع شده كه آن را تخت سليمان گويند باغى و مسجدى و خانقاهى در نهايت خوبى بنا كرد كه تا حال آن مكان تماشاگاه خلق آن ديار است چنانكه در آن باب خود فرموده:
كوه ماران به كمر لعل بدخشان دارد * * * اين چنين تخت كجا تخت سليمان دارد
در زمان شاه جهان پادشاه علماء دهلى كه از جمله ملانوى قاضى القضاة بود محضر نمودند كه ملا شاه در اين بيت كه گفته است:
پنجه در پنجۀ خدا دارم * * * من چه پروا ز مصطفى دارم
اهانت به حضرت رسالت (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) رسانيده و كافر واجب القتل شده، پادشاه محضر فضلا گرفته عزيمت كشمير فرمود و به مكان ملا شاه رفته محضر را به وى نمود، مولانا فرمود كه: از اين شعر بوى كفر مىآيد كه صاحب اين شعر در خود و خدا و مصطفى تفريق قرار داده، و اين در مذهب من شرك است. شاه جهان معتقد وى گرديده برخاست، و اين كه مولانا فرموده نظر به آن است كه در طريقه صوفيه از مقرّرات است كه اول مريد را بايد در