مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٢٠ - جواب
كهنه و مانند آن در دماغ گذارد كه مانع سيلان خون گردد تا آخر نماز و الّا نماز را از سر گيرد.
سؤال ذلا [٧٣١]:
جائى هست كه قصر يكى از نماز و روزه بايد كرد دون ديگرى يا نه؟
جواب:
بنابر مشهور در اماكن اربعه كه مكّه و مدينه و مسجد كوفه و حاير حضرت امام حسين (عليه السلام) است بدون عروض قواطع سفر قصر روزه واجب است بلا خلاف و در نماز مخيّر است و اتمام افضل است، و شيخ صدوق (رحمه اللّه) قصر را واجب مىداند [١]، و سيد مرتضى و ابن جنيد اتمام را در اينجاها و در ساير مشاهد ائمه (عليهم السلام) واجب مىدانند [٢].
و در نظر قاصر مذهب صدوق راجح و جمع احوط است.
سؤال ذلب [٧٣٢]:
هرگاه ارادۀ جائى داريم كه آنجا چهار فرسخ است يا زياده امّا به هشت نمىرسد و در غير اين راه منزلى دارد كه نماز را در آن بايد تمام كند و قصد دارد كه در وقت رفتن يا بازگشتن به آنجا رود، يا در وقت رفتن قصد نداشته [٣] و بعد از بيرون رفتن قصد كرده كه به آنجا رود، در باب نماز چه كند؟
جواب:
ظاهرا در هر دو صورت سفر به هم مىخورد.
سؤال ذلج [٧٣٣]:
اگر ارادۀ جائى دارد كه آنجا صد فرسخ است و در هر كمتر از هشت فرسخ منزلى دارد، كه در آن ملك دارد و شش ماه به قصد توطّن مانده؛ چه كند؟
جواب:
بنابر آنكه مطلق استيطان شش ماه معتبر است در همه جا تمام
[١] من لا يحضره الفقيه: ١/ ٢٨٣ ذيل حديث ١٢٨٤.
[٢] رسائل سيد مرتضى: ٣/ ٤٧، مختلف الشيعة: ٣/ ١٣٥.
[٣] حجرى: نداشته باشد.