مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٧٣ - جواب
و اضرار؛ مادّه مشرف را خراب كنند. و تعرّض به غير آن جايز نيست، و مراعات الأقرب فالأقرب به آن ظاهرا لازم نيست، چنانكه گذشت [١].
سؤال غعج [١٠٧٣]:
حجرۀ بعضى از مدارس، يا روضات مقدّسه كه شرط نشده كه كسى شب در آنجا باشد هرگاه متولّى بگويد كه: شب بايد بود چه بايد كرد؟ و در سكناى شب و يا روز مسمّى كافى است يا نه؟
جواب:
به هر نحو كه واقف گفته بايد عمل كرد و اگر آن معلوم نباشد به هر نحو كه ناظر شرعى گويد، و اللّه العالم.
سؤال غعد [١٠٧٤]:
هرگاه بر كتابى، يا قرآنى آثار وقف باشد و مظنّۀ وقفيّت در آن به هم رسد لكن صاحبش گويد: وقف نيست؛ مىتوان گرفت يا نه؟ و اگر وقفيّت ثابت باشد لكن در تصرّف كسى است كه پروا ندارد و مىفروشد مىتوان چيزى به او داد و گرفت و استعمال كرد؟
جواب:
تا علم يقين [٢] حاصل نشود به وقفيّت؛ و دو شاهد عادل نيز شهادت ندهند؛ و به حدّ تواتر يا شياع نرسد، و ذو اليد اعتراف ننمايد؛ وقفيّت ثابت نمىشود. و خريدن آن ضرر ندارد.
و اگر وقفيّت ثابت باشد بايد به متولى شرعى داد، يا به مجتهد رساند هرگاه ناظر وقف معلوم نباشد و وقف عام باشد، و اگر وقف خاص باشد به موقوف عليهم بايد داد.
سؤال غعه [١٠٧٥]:
هرگاه كسى وصيّت كند كه كتب حديث مرا وقف كنيد و در آنها بعضى از اجزاء حديث باشد كه اتمام آن صرفه نداشته باشد مىتوان آن را فروخت و عوضش كتابى درست گرفت يا نه؟
جواب:
نه همان اجزاء را وقف كنند.
[١] مراجعه شود به مقامع الفضل: ١/ ٣٩٨.
[٢] الف: قطعى.