مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٩١ - جواب
واجب گردد بر او كه غسل جنابت كند، به اعتبار آنكه شيطان با او جماع كرده است، پس اگر غسل نكند قبول ننمايد حق تعالى از او نه توبه را و نه كار خوبى كه بعد از آن كند» [١].
سؤال ضلد [٩٠٤]:
متعه كردن سنيّه، يا زيديّه، يا غير اينها از فرق اسلام چه صورت دارد؟
جواب:
هرگاه راضى شود ضررى ندارد و بهتر آن است كه ناصبيّه، بلكه سنّيۀ متعصّبه را متعه نكند.
سؤال ظه [٩٠٥]:
هرگاه زنى باشد سنّى و ترسيم كه اسم متعه پيش او بريم، يا ندانيم كه چه مذهب دارد، اگر به لفظ زوجّت و أنكحت عقد كنيم و مهر مدّت را قرار دهيم تا عقد متعه به عمل آيد اين كار فريب و حرام است، يا نه؟
جواب:
ظاهرا ضررى ندارد، لكن ذكر عدم ميراث و عدم استحقاق نفقه و قسمت؛ نيز بكنند.
سؤال ظو [٩٠٦]:
اگر كسى از جهت اثبات مدّعاى خود گويد: لعنت بر او، يا لعنتى كه بر فلان مىكنند بر او باد، يا فلان امام يا پيغمبر را ضربت زده باشد [٢] كه اگر چنين نباشد، يا به مرگ فلان يا به جان فلان كه چنين است، و از دين پيغمبر بيزار باشد يا كافر باشد اگر دروغ گفته باشد، و امثال اينها جايز است يا نه؟
جواب:
احوط آن است كه به غير خدا مطلقا قسم نخورد، خصوصا به لعنت و برائت، و شايد قسم خوردن از براى اظهار احترام و محبّت به جان و مرگ كسى ضرر نداشته باشد، و همچنين قسم به جان خود و زندگانى خود خوردن،
[١] جامع الاخبار: ٤٢٧، مستدرك الوسائل: ١/ ٤٨٨ حديث ١١٤٢ (با اختلاف).
[٢] ج: باشم.