مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٣٣٦ - جواب
هفتم آنكه: بدون غسل يا كفن يا نماز دفن شده باشد و تدارك آنها ممكن باشد، لكن از براى كفن اشكال هست و از براى نماز اشكال بيشتر است، و احوط بلكه اولى آن است كه نماز بر سر قبر گزارند.
هشتم آنكه: در حرير كفن شده باشد.
نهم آنكه: چيز قيمتى خورده باشد و بيرون آوردن از شكمش ممكن باشد هر چند كه از مال خودش باشد، و در «ذكرى» در مال خودش احتمال منع داده است و آن را به اتلاف در حال حيات تنظير كرده است [١].
دهم آنكه: از براى نقل به مشاهد مشرّفه، بنا بر مشهور و اظهر [٢]، و ابن حمزه آن را مكروه دانسته [٣]، و شيخ در «مبسوط» ترك را بهتر گفته [٤]، و ابن ادريس نقل را بدعت شمرده [٥].
و ابن جنيد گفته است كه: باكى نيست تحويل موتى از براى صلاح حال ميّت [٦].
و شيخ در «نهايه» گفته: قد وردت رواية بجواز نقله إلى بعض مشاهد الأئمة، سمعناها مذاكرة و الأصل ما قدّمناه [٧].
حجّة المشهور: الخبر المشهور الذي رواه الصدوق في «الفقيه»،
[١] ذكرى الشيعة: ٢/ ٨٣.
[٢] لازم به يادآورى است كه: مشهور عدم جواز نقل ميّت است به مشاهد مشرّفه. (مسالك الافهام:
١/ ١٠٣، مدارك الاحكام: ٢/ ١٥٤، رياض المسائل: ٢/ ٢٤٥ و ٢٤٦).
[٣] وسيله ابن حمزه: ٦٩.
لازم به توضيح است كه: ابن حمزه نقل ميّت به بلد ديگر را مكروه دانسته است امّا نقل به مشاهد مشرفه را مستحب دانسته است.
[٤] مبسوط شيخ طوسى: ١/ ١٨٧.
[٥] سرائر ابن ادريس: ١/ ١٧٠.
[٦] مختلف الشيعة: ٢/ ٣٢٤ (نقل از ابن جنيد).
[٧] النهاية للشيخ الطوسى: ٤٤.