مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ١٧٧ - سؤال خنب ٦٥٢
هم رسيده باشد- چنانكه بسيارى از عوام چنين مىكنند و تا بند دست را مىشويند- و چنين وضوء باطل است جزما هر چند كه از راه جهل مسأله يا فراموشى واقع شده باشد.
و بعضى از عوام به عوض سر پيشانى را مسح مىكنند و به آن نيز وضو باطل مىشود.
و ترتيب وضو واجب است به اينكه: به طريق مذكور به عمل آيد مگر در مسح پاها كه مىتواند با هم به عمل آرد.
و موالات نيز واجب است به اين معنى كه تا فارغ شدن از وضوء مشغول باشد به نحوى كه عرفا گويند كه مشغول است و شروع در هيچ چيزى نكند مگر آنكه در اجزاى سابقهترى باقى باشد، هر چند كه در جزء سابق بر سابق باشد، و بهتر آن است كه: شستن رو و دست چپ و مسح سر و پاى راست به دست راست باشد و تتمّه به دست چپ، و به عكس جايز است خصوصا در حال ضرورت.
و جايز است كه رو و دستها را در آب فرو برد، يا به زير ناودان، يا باران نگاه دارد تا شسته شود خصوصا در حال [١] ضرورت، لكن مسحها را بايد به رطوبت باقى بر دستها كند، و اگر نتواند نائبى بگيرد هر چند به اجاره باشد، و همچنين از براى ريختن آب بر اعضاى وضوء و غسل در حال ضرورت به اينكه: دست نداشته باشد و فرو كردن [٢] در آب نيز ممكن نباشد.
سؤال خنب [٦٥٢]:
إنّ هند المليحة الحسناء * * * و أى من أضمرت لخلّ وفاء؟ [٣]
}
____________
(١) حجرى: وقت.
(٢) ج: بردن.
(٣) جامع الشواهد: ١/ ٢٦٤، مغنى اللبيب: ١/ ٢٧.