مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٧٧ - سؤال ضسد ٨٦٤
سؤال ضس [٨٦٠]:
در وقف تشريكى ميان پسر و پدر هرگاه حصّۀ احدهما از خرج ضرورى او زياده شود ديگرى مىتواند آن را به مصرف خود برساند؟
جواب:
نه، مگر بر سبيل قرض به نهج مال ديگران، لكن در صورت اضطرار نظر به وجوب نفقه مىتواند كه روز به روز نفقۀ خود را از آن بردارد.
سؤال ضسا [٨٦١]:
اگر دهى بر سادات وقف باشد و اكثر ايشان يا بعض ايشان غير مستحق باشند، آيا جايز است كه از حصّۀ امام، يا غير امام در آن صرف شود تا ايشان منتفع شوند؟
جواب:
اگر حاصل آن به سادات عايد مىشود شايد جايز باشد، و اگر به سادات مستحقّ دهند كه خود به مصرف آن رسانند احوط خواهد بود.
سؤال ضسب [٨٦٢]:
اگر گويند بر فلان وقف كردم و بعد از موت او بر هر عالمى كه در فلان ده- مثلا- درس گويد؛ درست هست يا نه؟
جواب:
بلى.
سؤال ضسج: [٨٦٣]:
اگر حيوانى را به عاريت بگيريم و آن حيوان توانائى دارد كه ديگرى را با ما سوارى دهد، يا زياده از آن بارى كه داريم بردارد، آيا بدون رخصت مالك؛ ديگرى را با خود سوار مىتوانيم كرد يا بار ديگرى را بر آن زياده مىتوانيم كرد يا نه؟
جواب:
اگر در عاريت قيد شده كه خود سوار شود، يا مال معيّن را بار كند؛ تجاوز نكند و إلّا رعايت توانائى مركوب و بار متعارف بايد كرد و ديگرى را سوار نبايد كرد.
سؤال ضسد [٨٦٤]:
غير مأسوف على زمن * * * ينقضي بالهمّ و الحزن [١]
[١] مغني اللبيب: ١/ ٢١١، جامع الشواهد: ٢/ ١١٧.