مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٢٤٣ - سؤال ذعد ٧٧٤
همان قدر را بدهد.
سؤال ذسط [٧٦٩]:
مبلغى نقد از اين فقيران به علّت جزيه مىگيرند، و الحمد للّه كه بر مذهب تشيّعيم اين وجهى را كه از ما مىگيرند به وجه زكات و خمس مىرود يا نه؟
جواب:
نه.
سؤال ذع [٧٧٠]:
هرگاه از شخصى طلب داشته باشيم و نداشته باشد كه بدهد به عوض زكات محسوب مىتوان كرد؟
جواب:
بلى اگر فقير ظاهر الصلاح باشد.
سؤال ذعا [٧٧١]:
به يتيمى كه ولىّ شرعى ندارد زكات دادن چه صورت دارد؟
جواب:
بايد كه خود به مصرف او رساند، يا به كسى ديگر دهد كه اعتماد داشته باشد كه به مصرف او مىرساند.
سؤال ذعب [٧٧٢]:
از زكات تعمير مسجد و پل و امثال آن كه نفع به مردم رساند و از قبيل وقف باشد مىتوان نمود؟
جواب:
اشهر و اظهر جواز است، و با وجود مستحق احوط ترك است.
سؤال ذعج [٧٧٣]:
هرگاه در جائى كه زكات و خمس به هم رسد و مستحق باشد مىتوان نقل به جاى ديگر كرد مثل عتبات و غيره؟
جواب:
بلى، على الاظهر و بهتر ترك است، و بر تقدير نقل هرگاه پيش از رسيدن به مستحقّ تلف شود بايد غرامت آن را بكشد، و اگر در آن بلد مستحقّ نباشد جايز است نقل- بلا خلاف- و هرگاه تلف شود بدون تقصير ضامن نخواهد بود، و اللّه العالم.
سؤال ذعد [٧٧٤]:
إذا كان رطل واحد بثلاثة * * * و خمسة أرطال تباع بدرهم