مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٤٦ - جواب
ضيق وقت فرصت طول مقال در اين مجال زياده بر اين نيست.
سؤال غقعا [١١٧١]:
زيد دخترى را به مبلغ ده تومان عقد دائمى از براى خود نمود و بعضى رخوت و زيور هم از براى او [تعيين] كرده، بعضى را قبل از عقد و بعضى را بعد از عقد فرستاده- چنانكه در اين ولايت دستور [١] است- آيا رخوت و زيور مذكور مال زيد است يا مال آن دختر؟ و بعد از طلاق يا موت به كه مىرسد؟
جواب:
هرگاه آن را مهر يا شرط ضمن العقد ننموده و به زن نبخشيده مال آن مرد است تا عينش باقى است، هر چند كه اگر آنها را نمىداده آن زن را به او نمىدادند و داعى و باعث بر دادن همان رخوت و زيور باشد، زيرا كه مجرّد داعى بودن از نواقل شرعيّه نيست و ملك اوّل؛ مستصحب و باقى است. و لهذا عقد زنى كه به طمع بكارت و حسن و احسان و مهربانى و مراعات از مالدارى و صاحب جاهى واقع شود صحيح است و شبههاى در آن نيست، هر چند كه آنچه طمع داشتهاند به عمل نيايد و نتيجه بر عكس دهد و ثيّبه قبيحه بر آيد و موجب كمال ذلّت و مهانت گردد.
و أيضا: فرستادن و دادن رخوت و زيور گاهى به عنوان هبه و هديه و تمليك است، به اين معنى كه به هر نحو كه زن خواهد در آن تصرّف نمايد از فروختن و بخشيدن به پدر، يا مادر، يا خواهر، يا غير اينها، چنانكه در مال و مهر خود مىتواند نمود.
و گاهى به عنوان امتاع است كه زن به آنها زينت كند و در ميان امثال و اقران سر شكسته و ذليل نشود، و شوهر نيز از آن لذّت برد و از اين جهت گاهى آن را به عنوان عاريت مىگيرند و از براى زن مىفرستند و بعد از زفاف به
[١] يعنى: رسم و روشى (فرهنگ معين: ٢/ ١٥٣٤).