مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٧٧ - جواب
مگر آنكه تا بودهام ايشان را چنين ديدهام، و نديدهام از ايشان كسى را كه مرتبۀ ديگر ديده باشم، پس از يكى از آنها پرسيد كه: چند وقت است كه خلق شدهاى؟ گفت: نمىدانم، مگر آنكه حق تعالى خلق مىكند ستارهاى را در هر چهارصد هزار سال، و به تحقيق كه آفريده است تا مرا آفريده، چهارصد هزار ستاره مانند آن ستاره [١].
و يعقوب بن طارق در كتاب «تركيب الأفلاك» گفته كه: آنچه گذشته است از عمر عالم نظر به حركت آفتاب چهار هزار هزار هزار- سه مرتبه- و سيصد هزار و بيست سال كامل است، و اللّه يعلم [٢].
و بعضى گفتهاند كه: از روز هبوط حضرت آدم (عليه السلام) از بهشت به زمين تا روز وفات حضرت خاتم النبيين (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) شش هزار و يكصد سال بود [٣].
و از كعب الأحبار مروى است كه: ميان آدم و نوح هزار و ششصد سال بود، و ميان نوح و ابراهيم هزار و صد و هفتاد سال، و ميان ابراهيم و موسى پانصد و شصت و پنج سال، و ميان موسى و داوود يكصد و پنجاه سال، و ميان داوود و عيسى هزار و صد و شصت و پنج سال، و ميان عيسى و محمّد (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) ششصد سال [٤].
و ابن جوزى در كتاب «تلفيق» گفته كه: از آدم تا نوح (عليه السلام) دو هزار و دويست سال، و از نوح تا ابراهيم هزار و صد و چهل و سه سال، و از ابراهيم تا موسى پانصد و هفتاد و پنج سال، و از موسى تا داوود پانصد و هفتاد و نه سال، و از داوود تا عيسى هزار و پنجاه سه سال، و از عيسى تا محمّد (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) ششصد
[١] تفسير فخر رازى: ٢/ ١٧٧.
[٢] اين كتاب را نيافتيم.
[٣] ربيع الابرار: ١/ ٩٢.
[٤] در مظانّش نيافتيم.