مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٧٤ - جواب
و سيد ابن طاووس (رحمه اللّه) از بعضى از كتب معتبره روايت كرده كه: عمر دنيا صد هزار سال است، بيست هزار سال از ساير مردم است و هشتاد هزار مدت ملك آل محمد (عليهم السلام) و پادشاهى ايشان است [١].
قاصر گويد كه: مراد از اين، پادشاهى است در ايّام رجعت ايشان تا ايّام سلطنت حضرت مهدى آخر الزمان (عج)، چنانكه هر دو از اصول مذهب شيعيان است.
و شيخ كفعمى در شرح دعاى سمات گفته: كه قول حق تعالى: وَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسٰابَ [٢] مراد از آن ظاهرا- و اللّه يعلم- عدد سالهاى عمر و وعدۀ ديون و تواريخ است، چنانكه بعضى گفتهاند [٣]، نه عدد سالهاى عالم اوّل، چنانكه بعضى گمان كردهاند [٤]، زيرا كه آن را احصاء [٥] و شماره نمىتوان نمود، چنانكه ظاهر مىشود بر كسى كه تدبّر در كتاب بدو الدنيا كند [٦].
و از حضرت رسالت پناه (صلّى اللّه عليه و آله و سلّم) مروى است كه: «حضرت موسى- على نبيّنا و آله و (عليه السلام)- از حق تعالى سؤال نمود از ابتداء دنيا و اينكه چند سال از خلقت دنيا [٧] گذشته است؟ پس جناب اقدس الهى به او وحى فرستاد [٨] كه:
بدرستى كه من خلق كردم دنيا را پيش از اين به هزار هزار سال به تكرار لفظ هزار ده مرتبه، پس آن را خراب كردم پنجاه هزار هزار سال، بعد از آن معمور
[١] بحار الانوار: ٥٣/ ١١٦ حديث ٢٢.
[٢] اسراء (١٧): ١٢.
[٣] مجمع البيان: ٤/ ٢١ (جزء ١٥).
[٤] در مظانّش نيافتيم.
[٥] حجرى: حساب.
[٦] بحار الانوار: ٨٧/ ١٠٨ (نقل از كفعمى).
[٧] ه: آن.
[٨] ج: فرمود.