عجب مى‌آيد شما را أَنْ جاءَكُمْ‌ آنكه بيايد بشما ذِكْرٌ پندى و بيانى‌ مِنْ رَبِّكُمْ‌ از نزد پروردگار شما عَلى‌ رَجُلٍ مِنْكُمْ‌ بر مردى از شما يعنى هم نسب شما كه او را دانيد و او شما را داند و سبب فرود آمدن ذكر بر او اينست كه‌ لِيُنْذِرَكُمْ‌ تا بيم كند شما را از عقوبات الهى و در اجابت انبياء كفره را از كلمات واهيه ايشان باين نوع اجابت و اعراض از مقابله ايشان كمال نصح و شفقت است و هضم نفس و حسن مجادله و تنبيه بر آنكه ناصح بايد كه باين نوع سخنان جواب قوم خود دهد و بسخنان ناخوش ايشان التفات نكند و در گفتار وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ‌ تنبيه است بر اين كه ايشان هود را باين عنوان ميشناختند و ميدانستند و معنى استفهام در او عجبتم انكار تعجبست يعنى در اين تعجبى نيست كه حق تعالى هر كه را كه صلاح بيند برسالت فرستد و بعد از تخويف از عقاب تذكير ايشان ميكند بانعام او سبحانه نعم جليله را بايشان و ميفرمايد كه‌ وَ اذْكُرُوا و ياد كنيد نعمت خداى را إِذْ جَعَلَكُمْ‌ چون گردانيد شما را خُلَفاءَ پس نشينان و ساكنان زمين احقاف‌ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ‌ از پس گروه نوح عليه السلام و و يا پادشاهان بعد از او چه شداد بن عاد پادشاه زمين عالج بود تا بحر عمان‌ وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ‌ و بيفزود در آفرينش شما بَصْطَةً قامت و قدرت را زياده بر ديگران مرويست كه مقدار كوتاه‌ترين قدهاى ايشان شصت گز بود و درازترين ايشان صد گز و همه تناور و با قوت تمام بودند فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ‌ پس ياد كنيد نعمت‌هاى خداى را لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌ تا باشد كه شما رستگار شويد چه شكر بر نعمت مؤدى بفلاح است‌

قالُوا گفتند آن گروه مر هود را از روى انكار و استبعاد أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ‌ آيا آمده بما تا بفرمايى كه ما پرستيم خداى را وَحْدَهُ‌ در حالتى كه يگانه و تنها باشد وَ نَذَرَ و دست باز داريم و پرستش فرو گذاريم‌ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا آن چيزى را كه بودند كه مى‌پرستيدند پدران ما از بتان اين استبعاد ايشانست از اختصاص خداى تعالى بعبادت و اعراض از آنچه پدران ايشان شريك او سبحانه گردانيده بودند بجهت انهماك در تقليد و شدت محبت آنچه بآن الفت گرفته بودند و معنى مجيئى در أ جئتنا يا مجيئى است از مكانى كه بآن معتزل شده بود از قوم خود و يا از آسمان بر سبيل تهكم يا بر قصد مجاز كقولهم ذهب بسنتى بعد از آن گفتند كه‌ فَأْتِنا بِما تَعِدُنا پس بيار آنچه ما را بآن وعده ميكنى‌ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ‌ اگر هستى تو از راست گويان از نزول عذاب‌ قالَ‌