تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٣١ - سوره التوبة(٩) آيات ١ تا ٩
شما غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ غير عاجز كنندگانيد خداى را يعنى نتوانيد كه از او بگريزيد يا با او در مقام ستيزه در آئيد وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا و مژده ده آنان را كه كافر شدند ذكر بشارت در مقام انذار جهت تهكم است يعنى ايشان چون عبادات اصنام باميد جر نفع ميكنند پس بشارتى ده ايشان را و يا آنكه بجاى بشارت بيم كن كافران را بِعَذابٍ أَلِيمٍ بعذاب دردناك در آخرت و چون حكم عهود ناكثان فرمود در باب بنى ضمره و بنى كنانه كه در حديبيه عهد كرده بودند و نقض عهد ننموده ميگويد إِلَّا الَّذِينَ مگر آنان كه عاهَدْتُمْ عهد كردند با ايشان مِنَ الْمُشْرِكِينَ از شرك آورندگان ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً پس ايشان كم نكردند چيزى از شروط و عهدهاى شما را يعنى نشكستند پيمان شما را وَ لَمْ يُظاهِرُوا و يارى و همنشينى نكردند عَلَيْكُمْ بر قتال شما أَحَداً يكى را از دشمنان شما بعدد و مدد فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ پس تمام كنيد بسوى ايشان عَهْدَهُمْ عهد ايشان را إِلى مُدَّتِهِمْ تا مدتى كه ايشان را مقرر شده و ايشان را چون ناكثان بر چهار ماه و بس مهلت مدهيد إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ دوست ميدارد متقيان و پرهيزكاران را و از جمله تقوى وفا بعهد است و اتمام شرايط آن و از سخنان شيخ نصراباديست كه متقى را چهار نشانه است حفظ الحدود و بذل الجهود و الوفا بالعهود و القناعة بالموجود و چون بيان حكم ناكثان عهد كرد در باب مشركان غير معاهد ميفرمايد فَإِذَا انْسَلَخَ پس چون بگذرد الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ ماه هاى حرام اصل انسلاخ خروج شيء است از آنچه لابس آنست ماخوذ از سلخ الشاة و نزد بعضى مراد ذو الحجه و محرم است و رجب و اصح آنست كه چهار ماه است كه مشركان مهلت داده شدهاند در كريمه فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ كه مذكور شد بر اختلاف اقوال و اين انسب است بنظم قران و قول اول مخل است بآن و مقتضى عدم حرمت اشهر حرم و اين مخالف اجماع است و نيز آيتى كه ناسخ اين باشد بعد از آن نازل نشده پس بر حرمت باقى باشند مگر گاهى كه كفار در مقام محاربه درآيند كه آن هنگام جايز است كه با ايشان جهاد كنند و گويند مراد يك ماه حلال است و سه ماه حرام و بنا بر اين اطلاق حرمت بر آن بر تغليب است و نزد بعضى ابتدا از زمان نزول سوره است كه آن در شوال بوده تا آن گه ماههاى حرام تمام شود و يا مراد روز تبليغ است كه روز نحر است يا تمام اشهر حرام است كه آن بقيه ذى الحجه است و همه محرم پس مجموع پنجاه روز است و يا مراد بيست روز است از ذى الحجه و محرم و صفر و ربيع