تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣ - سوره الأعراف(٧) آيات ١ تا ٩

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ المص‌ وجوه محتمله در حروف مقطعه در سورة البقره مذكور شد و اينجا باقوالى كه مخصوص باشد باين مقام اقتصار ميرود پس بدانكه نزد علماء دين المص يا اسم سوره است و يا اسم قرآن يا هر حرفى از آن اشاره است باسمى از اسماء الهى چون اله و ملك و لطيف و صبور يا هر حرفى كنايه است از صفتى چون اكرام و لطف و مجد و صدق با ايما است باسم المصور يا بعضى حروف دلالت بر اسماء دارد و بعضى بر افعال و تقدير چنين است كه (انا اللَّه اعلم و افضل) منم خدايى كه ميدانم همه اشيا را و بيان ميكنم احكام شرع را و از همه داناترم و حق از باطل جدا ميكنم و گفته‌اند كه انا اللَّه المجيد الصادق الوعد منم خداى بزرگوار راست‌كننده در وعده و بعضى از تفاسير آمده كه معنى اين است كه‌ أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ‌ و در تاويلات كاشفى مذكور است كه الف اشاره است بذات احدية و لام عبارت است از ذات با صفات علم و ميم كنايه از جامعيتى است كه آن را معنى محمدى گويند صلى اللَّه عليه و آله و صاد صورت محمديست (ص) و قول ابن عباس رضى اللَّه عنه كه صاد جبل بمكة عليه عرش الرحمن ايمايى بآن ميكند و در حقايق سلمى گويد كه الف ازل است و لام نهايت كه عبارتست از ابد و ميم ما بين ازل و ابد و صاد اشاره است باتصال هر متصل و انفصال هر منفصل و فى الحقيقه نه اتصال را مجال گنجايش نه انفصال را محل نمايش و نعم ما قيل فى هذا الباب‌