تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٩٦ - سوره يونس(١٠) آيات ٨٠ تا ٨٩
شما السِّحْرُ آن جادوييست نه آنچه فرعون و اصحاب او سحر ميگويند از معجزه قاهره من إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ بدرستى كه خدا زود باشد كه تباه كند سحر شما و همه آن را تاخير سازد و يا زود باشد كه بطلان آن را بر مردمان ظاهر گرداند إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خدا لا يُصْلِحُ بصلاح نياورد و تقويت نكند و ثبات ندهد عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ كار تباهكاران را بلكه آن را تباه و نابود سازد در اين تنبيه است بر آنكه سحر افساد است و تمويه و هيچ حقيقتى آن را نيست وَ يُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَ و ثابت گرداند خدا يعنى آن چه من آوردهام بِكَلِماتِهِ بسخنان خويش يعنى باوامر و قضاياى خود يا بوعده نصرت و غلبه كه با من فرموده وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ اگر چه كراهت دارند كافران و دشوار آيد بر ايشان يعنى حقتعالى بوعده نصرت دوستان وفا كند و از خشم و كراهة دشمنان باك ندارد و در آيه دلالتست بر آنكه حقتعالى ناصر جميع اهل حق است و اين بر دو وجه است يكى بحجة و اين مستمر است بر همه حال دويم بغلبه و قهر و اين مختلف ميشود بحسب مصلحة زيرا كه مصلحت گاه هست كه بتخليه است القصه معجزه موسى سحر قبطيان را باطل گردانيد و حق بر باطل غالب شد سحره ايمان بموسى آوردند و قبطيان بر اصرار و عناد خود ماندند و در اول امر كه موسى دعوى نبوت كرد و اظهار معجزه فرمود كه آن يد و بيضا و عصا بود و امثال آن فَما آمَنَ لِمُوسى إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ پس ايمان نياوردند بموسى در آن حالت مگر فرزندان از قوم موسى نه پدران ايشان و آن چنان بود كه چون موسى از مدين بمصر آمده و بنى اسرائيل را بحق دعوة فرمود پيران و بزرگان اجابة نكردند و بعضى از جوانان ايشان بوى بگرويدند عَلى خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ بر ترس از فرعون وَ مَلَائِهِمْ و از گروه خود يعنى از خوف پدران خود و رؤساى قوم أَنْ يَفْتِنَهُمْ تا ايشان را در فتنه اندازد يعنى از دين بر گرداند يا عذاب كند فرعون ايشان را اين بدل خوفست يا مفعول آن و افراد ضمير بجهة دلالتست بر آنكه خوف از گروه بجهة فرعون بود و يا معنى آنست كه جمعى از بنى اسرائيل ايمان آوردند بموسى با آنكه ميترسيدند از فرعون بر كسان خود و بروايت ابن عباس جمعى پيران و بزرگان ايمان نياوردند بجهة ترس فرعون و بزرگان و اركان دولت او و بنا بر اين ضمير راجع بفرعون است و جمع آن بنا بر عادتست در ضمير عظما و گويند مراد كسانىاند كه مادران ايشان از بنى اسرائيل بودند و پدران ايشان از قبط و نزد بعضى مراد قوم فرعون است كه از ايشان هيچ كس ايمان نياورد مگر جمعى