فرط عناد و غاية جهالة از قول وى اعراض كردند و چون نوح عليه السّلام اعراض ايشان را دريافت فرمود كه‌ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ‌ پس اگر روى گردانيديد و از قبول قول من اعراض كرديد فَما سَأَلْتُكُمْ‌ پس نخواستم از شما بر اداى رسالت خود مِنْ أَجْرٍ هيچ مزدى كه باعراض شما از من فوت شده باشد و يا آن مزد بر شما شاق باشد و يا مرا بآن متهم دانسته‌ايد از قول من اعراض كرده باشيد إِنْ أَجْرِيَ‌ نيست مزد من بر اداى دعوت رسالت‌ إِلَّا عَلَى اللَّهِ‌ مگر بر خدا و او مرا بآن ثواب خواهد داد خواه شما ايمان آريد و خواه اعراض كنيد وَ أُمِرْتُ‌ و فرموده شده‌ام‌ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌ بآنكه باشم از گردن نهادگان مر حكم خدا پس خلاف امرا و نكنم و اجر رسالة خود را از غير او نجويم‌ فَكَذَّبُوهُ‌ پس بدروغ داشتند قوم نوح مر او را يعنى اصرار كردند بر تكذيب او بعد از الزام حجت بر ايشان و مبين شد كه اعراض ايشان بجهة عناد و تمرد ايشان بود لا جرم مستوجب عذاب شدند فَنَجَّيْناهُ‌ پس ما نجات داديم نوح را از غرق شدن‌ وَ مَنْ مَعَهُ‌ و آنان كه با او بودند فِي الْفُلْكِ‌ در كشتى و اهل سفينه بقول اصح هشتاد مؤمن بودند از ذكور و اناث‌ وَ جَعَلْناهُمْ‌ و گردانيديم آن اهل كشتى را خَلائِفَ‌ پس مانده‌گان يعنى باشندگان در زمين از پس هلاك شدگان‌ وَ أَغْرَقْنَا و غرق كرديم بطوفان‌ الَّذِينَ كَذَّبُوا آنان را كه تكذيب كردند بِآياتِنا بآيتهاى ما كه با نوح بود يعنى معجزات او فَانْظُرْ پس درنگر اى نگرنده بديده عبرت و ببين‌ كَيْفَ كانَ‌ چگونه بود عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ‌ سرانجام بيم كرده شدگان يعنى مشركان از قوم نوح عليه السّلام در اين آيات هم تسليه حضرت رسالت است و هم تهديد بر اهل كفر و ضلالت‌ ثُمَّ بَعَثْنا پس برانگيختيم‌ مِنْ بَعْدِهِ‌ از پس نوح عليه السّلام‌ رُسُلًا فرستادگان‌ إِلى‌ قَوْمِهِمْ‌ بسوى قوم ايشان يعنى هر رسولى را بقومى هود عليه السّلام را بقوم عاد و صالح را بقوم ثمود و ابراهيم عليه السّلام را بقوم بابل و شعيب عليه السّلام را به اصحاب ايكه و اهل مدين‌ فَجاؤُهُمْ‌ پس آمدند رسولان ما بامتان خود بِالْبَيِّناتِ‌ بمعجزهاى روشن و دليلهاى واضح كه مبين صدق دعوت ايشان بود فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا پس نبودند امم رسل كه ايمان آورند بدان پيغمبران فرستاده بر ايشان‌ بِما كَذَّبُوا بسبب آن چيزى كه تكذيب كرده بودند يعنى نگرويدند