تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٦٦ - سوره التوبة(٩) آيات ٣٠ تا ٣٩
روز روزه دارد هفت در دوزخ بر روى او ببندند و هشت در بهشت بر روى او بگشايند و هر كه نيمه ماه رجب روزه دارد منادى ندا كند كه كردار خود را باز سر گير كه آن چه گذشت آمرزيده شد و امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود كه هر كه روز اول رجب روزه دارد بهشت او را واجب گردد و هر كه يك روز از ميان ماه رجب روزه دارد شفاعة او مقبول شود در حق همه خويشان او و امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه هر كه يك روز از آن روزه دارد روزه يك ساله براى او بنويسند و بى حساب ببهشت رود و نيز از جمله فضايل اين ماه است كه عمره مندوبه در آن مقابل حج و عمره مقبولست در ماه ذيحجه و حكمت در اينكه حق تعالى تعظيم بعض شهور فرموده مصلحت عباد است در باز ايستادن ايشان از ظلم و تعدى در آن و غالب آن است كه اين مؤدى است بترك ظلم در جميع شهور بجهت انكسار حمية و انطفاى نايره بغى و غوايت در اين مدت فان الاشياء تجر الى اشكالها ذلِكَ اين دوازده ماه الدِّينُ الْقَيِّمُ حساب و شماريست درست و راست و دين بمعنى حساب در كلام عرب بسيار است چنان كه رسول صلّى اللَّه عليه و آله فرموده كه
الكيس من دان نفسه و عمل لما بعد الموت
يعنى عاقل كسيست كه حساب نفس خود كند و از براى خود كارى كند كه وى را سود رساند و تسميه حساب بدينجهت وجوب دوام است بر آن و لزوم آن مانند لزوم دين و كلبى در تفسير اين گفته كه ذلك القضاء المستقيم و يا دين بر ظاهر معنى خود باقيست و معنى آنكه تحريم اين چهار ماه دين قويمست كه آن دين ابراهيم و اسماعيل است و عرب اين را از ابراهيم و اسماعيل بميراث گرفتهاند و بآن عمل ميكنند و از جمله عجايب و غرائب آنست كه مخالفان ميگويند كه حق تعالى عدد ماههاى كه صلاح و معاش خلايق بآن متعلق است بايشان باز نگذاشت و فرمود كه عند اللَّه و فى كتاب اللَّه و بروج آن ماههاى دوازده گانه را نيز تعيين فرمود و گفت ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ و هم چنين عدد نقباء بنى اسرائيل را بخود حواله كرد كه وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيباً و دوازده چشمه آب كه بر دست موسى گشاده شد هم بفرمان او بود كه فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً عدد ائمه هدى كه صلاح دين و دنيا و معاد بر آنست و بمراتب اعظم از آنست و احتياج مردمان بآن بيشتر و سبب فوز و رستگارى عقبى با خلايق گذاشت نعوذ باللَّه من شرور انفسهم و سيئات عقايدهم و چون او سبحانه بيان دوازده ماه كرد و ذكر چهار ماه حرام بعد از آن بطريق فاء تعقيبيه فرمود كه فَلا تَظْلِمُوا پس ستم مكنيد فِيهِنَ در اين چهار ماه أَنْفُسَكُمْ بر نفسهاى خود بهتك و حرمت آن و ارتكاب محرمات در آن و از ابن عباس مرويست كه ضمير فيهن راجع باثنى عشر است يعنى در اين دوازده ماه ظلم و تعدى مكنيد مراد آنست كه در جميع عمر ترك اوامر مكنيد و ارتكاب مناهى ننمائيد و بنا بر اول فائده تخصيص بآنكه در