قيامت قبول هيچ دينى نكند مگر اين دينى را كه شما بر آنيد در بهشت نعمتها بر مؤمن معد و مهيا است كه هيچ چشمى آن را نديده باشد و هيچ گوش نشنيده و در خاطر هيچ كس خطور نكرده و مؤمن آن را نه بيند تا آنكه روح او بر رگ گردن رسد بعد از آن اين آيه تلاوت فرمود كه‌ الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ‌ نيست بدل كردن‌ لِكَلِماتِ اللَّهِ‌ مر سخنان خداى را يعنى مواعيد او خلاف نيست و تغيير و تبديل در اقوال او راه نه‌ ذلِكَ‌ آن تبشير موعود به‌ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ‌ آنست رستگارى بزرگ كه بفهم هيچكس در نيايد و عقل هيچكس بكنه آن نرسد اين جمله و جمله كه قبل از اينست اعتراض است براى تحقق مبشر به و تعظيم شان او و از شرط اعتراض نيست كه بعد از او كلامى واقع شود كه متصل بما قبل او باشد و قوله‌ وَ لا يَحْزُنْكَ‌ ظاهر آن نهى است و مراد تسليه حضرتست از اقوال موذيه كفار يعنى بايد كه اندوهگين نكند تو را اى محمد صلّى اللَّه عليه و آله‌ قَوْلُهُمْ‌ گفتار كفار در اشراك ربوبيت و تكذيب نبوت و مشاورت بر قتل تو و يا سخنانى كه بآن اهانت تو ميخواهند و قوله‌ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً استينافست بمعنى تعليل يعنى بدرستى كه همه غلبة مر خدايراست يعنى محزون و اندوهگين مشو از قول ايشان و از آن باكى مدار زيرا كه حقتعالى غالب مطلقست هيچ شي‌ء نيست مگر كه او بر آن قاهر و غالب است پس دين تو را عزيز گرداند و تو را يارى دهد بر ايشان‌ هُوَ السَّمِيعُ‌ و او است شنوا مر اقوال ايشان را اگر بجدى گويند و اگر بهزل‌ الْعَلِيمُ‌ دانا باحوال ايشان در هر عزيمت و نيت كه دارند فراخور آن ايشان را جزا خواهند داد و بعد از ذكر تسليه حضرت رسالت (ص) و تهديد كفار بجهت اظهار وحدانيت و قهاريت خود بيان ميكند كه هيچ چيز و هيچكس از تحت تصرف و قهاريت او بيرون نيست و ميگويد كه‌ أَلا إِنَّ لِلَّهِ‌ بدانيد كه بتحقيق مر خدايراست‌ مَنْ فِي السَّماواتِ‌ هر كه در آسمانهاست از ملائكه و غير ان‌ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ‌ و هر كه در زمين است از آدميان و پريان و چون اينها كه اشرف ممكناتند همه از آن او باشند در ربقه عبوديت پس هيچكس را از ايشان نرسد كه دعوى كنند در ربوبيت و چون ذوى العقول را صلاحيت شركت نباشد پس جمادات را شريك حق ساختن غايت جهل باشد و نهايت ضلال اين كلام در حكم دليل ما بعد است اعنى قوله‌ وَ ما يَتَّبِعُ‌ و چه چيز را متابعت ميكنند الَّذِينَ يَدْعُونَ‌ آنان كه ميخوانند و ميپرستند مِنْ دُونِ اللَّهِ‌ بجز از خداى‌ شُرَكاءَ شريكان را يعنى آنها را كه از فرط جهالت و ضلالت شريك خدا مى‌خوانند