ستم كردند يعنى لفظى را كه در غير موضع آن بود وضع كردند بعد از آن حضرت رسالت را ميفرمايد كه‌ وَ سْئَلْهُمْ‌ و بپرس يهود را بر وجه تقريع و تقرير تقديم كفر و عصيان ايشان بر طريق اعلام بآنچه ندانسته‌اند مگر بتعليم الهى و بوحى آن اين تا معجزه تو باشد بر ايشان پس از ايشان سؤال كن‌ عَنِ الْقَرْيَةِ از خبر دهى كه‌ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ بود نزديك دريا و آن بروايت ابن عباس در ايله بود ميان مدين و طور بر ساحل بحر طبريه و ابن زيد گفته كه نام آن قريه منيشا بود در ميان مدين و عينونا و نزد زهرى طبريه بوده و نزد بعضى ديگر مدين بوده بر هر تقدير اهل اين ديه متشرع بودند بشريعت موسى و از جمله فرايض بر ايشان تعظيم سبت بوده و بجهت آن حرام بوده بر ايشان كه بصيد ماهى و ساير اعمال دنيويه مشغول شوند ايشان خلاف امر الهى كرده بر زبان حضرت داود ملعون گشته و مسخ شدند حاصل كه حق تعالى جهت اظهار افعال ذميمه يهود با حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله خطاب ميكند كه اهل كتاب را بپرس از خبر اهل ديه‌ إِذْ يَعْدُونَ‌ چون در گذشتند از حد امر الهى و تجاوز كردند از تعظيمى كه مامور بودند بدان‌ فِي السَّبْتِ‌ در روز شنبه كه آن ترك صيد سمك بود از ايشان خلاف كردند بدان كه اذ ظرف كانت است يا حاضرة يا بدل اشتمال از قريه و تقدير آنكه و اسئلهم عن اهل القرية فى وقت عدوانهم فى السبت‌ إِذْ تَأْتِيهِمْ‌ ظرف يعدون است يا بدل بعد از بدل يعنى در گذشتند از حد مامور به وقتى كه مى‌آمدند بديشان‌ حِيتانُهُمْ‌ ماهيان ايشان و يا سؤال كن يهود را از وقت آمدن ماهيان بايشان‌ يَوْمَ سَبْتِهِمْ‌ در روز شنبه ايشان يعنى در روزى كه منهى بودند از شكار ماهى ماهيان مى‌آمدند شُرَّعاً در حالتى كه ظاهر شده بودند بروى آب و سرها برداشته ماخوذ از (شرع علينا ازادنا و اشرف) و از حسن نقل است كه در روز شنبه ماهيان بيرون مى‌آمدند هر يك مقابل گوسفندى بزرگ و سفيد و تا بدر خانهاى ايشان كه بر حوالى آب بود مى‌آمدند بجهت آنكه امن بودند از آنكه در آن روز صيد ايشان كنند و بدانكه سبت مصدر است و ماخوذ است از (سببت اليهود اذا عظمت سبتها بالتجرد للعبادة) و گويند اسم آن روز است و اضافه بجهت اختصاص ايشان است باحكامى كه در آن بود و مؤيد اولست (و يوم اسباتهم بقرائة شاذة) وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ‌ و در روزى كه عمل سبت نميگردند يعنى بتعظيم آن روز مامور نبوديد چون يكشنبه و باقى ايام‌ لا تَأْتِيهِمْ‌ نمى‌آمدند بايشان ماهيان و اين ابتلايى بود از حضرت عزت مر ايشان را و مرويست كه چون روز شنبه‌