تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١١٧ - سوره الأعراف(٧) آيات ١٥٠ تا ١٥٩
تا بسبب آن تحصيل ثواب و رفع درجات خود و برادر خود كند و رفع توهم از اينكه صدور اين معنى از موسى نسبت بهرون بر وجه استخفاف بوده باشد نه بجهت آنكه از او و برادر او فعل شنيعى صادر شده باشد از صغيره و كبيره كه محتاج استغفار است چه براهين واضحه دالند بر آنكه انبيا را جايز نيست كه فعل قبيح از ايشان صادر شود وَ أَدْخِلْنا و در آر ما را فِي رَحْمَتِكَ در بخشايش خود بمزيد انعام بر ما كه آن نعمت جنت است وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ و تو بهترين بخشندگانى چه بخشش همه از اثر بخشايش تست ادخال رحمت در آخر دعا بجهت بيان شدت رجاست از قبل او چه ابتدا بنعمت موجب اتمام و سعه رحمت اوست كه مقتضى زيادتى نعمت است و ذكر ارحم الراحمين بجهت نص است بر آن كه استدعاء رحمت از جانب او سبحانه است نه غير هم چنان كه اجود الاجودين ميگويند بجهت استدعاى جود از قبل خدا و بعد از آنكه از دعا فارغ شد در تهديد و وعيد عبده عجل فرمود كه إِنَّ الَّذِينَ بدرستى كه آنان كه از روى جهالت و غوايت اتَّخَذُوا الْعِجْلَ فرا گرفتند گوساله را بخدايى سَيَنالُهُمْ زود باشد كه برسد ايشان را غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ خشمى از پروردگار ايشان و آن امر الهى بود بر آنكه تو به ايشان آنست كه يكديگر را بكشند وَ ذِلَّةٌ و ديگر برسد ايشان را خوارى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا در زندگانى دنيا كه جزيه است يا اجلاى از ديار ايشان و گويند مراد بغضب آتش دوزخ است و ذكر آن بعنوان غضب جهت آنست كه ابلغ است در زجر از قبيح و مراد بذلت قتل ايشانست نفسهاى خود را يا جزيه وَ كَذلِكَ و هم چنان كه پاداش داديم گوساله پرستان را نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ جزا مىدهيم دروغگويان را و مبتدعان را و هيچ فرية اعظم از فريه ايشان نبود كه گوساله را خداى دانستند و سامرى ايشان را گفت كه هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى فَنَسِيَ از مالك بن انس مرويست كه هيچ مبتدعى نباشد مگر كه بر بالاى سر خود مذلتى يابد بعد از آن حقتعالى معطوف ساخت بر آيه سابقه قوله وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ و آنان كه كردند بديها را از كباير و صغاير و شرك آورند ثُمَّ تابُوا پس بازگشتند مِنْ بَعْدِها از پس وقوع آن وَ آمَنُوا و گرويدند يعنى تصديق كردند خداى را بيگانگى و رسول را بپيغمبرى و اگر مراد از سيئات غير شرك باشد پس معنى آمنوا آنست كه تصديق كردند اين را كه حقتعالى توبه گناه كاران را قبول كند إِنَّ رَبَّكَ بدرستى كه پروردگار تو مِنْ بَعْدِها پس از توبه لَغَفُورٌ هر آينه آمرزنده است گناهان ايشان را رَحِيمٌ مهربانست بر ايشان بقبول توبه و اگر چه