تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٥٧ - سوره يونس(١٠) آيات ١٠ تا ١٩
عمل صالح وى بنيكو صورتى و خوبتر هيئاتى نزد وى آيد و گويد كه تو كيستى كه من مانند تو هرگز صورتى نديدهام گويد من عمل صالح توام پس قايد او شود مانند نور درخشنده پيش پيش او ميرود تا او را از صراط گذرانيده و ببهشتش در آرد و كافر چون از قبر برخيزد عمل بد او خود را بصورت قبيح و هيئتى زشت باو نمايد او گويد تو كيستى كه از تو زشتتر صورتى نديدهام گويد من كردار بد توام از تو مفارقت نكنم تا تو را بدوزخ رسانم و گويند معنى آيه آنست كه (يهديهم بايمان الى الاعمال الصالحه) يعنى ايشان را ببركت ايمان هدايت دهد و لطف و توفيق ارزانى فرمايد تا بميامن ايمان بعمل صالح اقدام نمايند و بدان مستوجب جنان و مستحق رضوان گردند و قوله تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ جمله مستانفه است يعنى جارى شود از زير مساكن ايشان جويهاى آب و يا آنكه خبر دوم آنست يعنى مؤمنانى كه عمل صالح كردهاند روان شود در زير كوشكهاى ايشان جويهاى آب فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ در بوستانهاى با نعمت و ايشان بر بالاى غرف بر آن نگرند جار مجرور متعلق است به تجرى و يا خبر ثالث است در خبر است كه چهار جوى كه شير و مى و انگبين و آبست در يك موضع رود با يكديگر آميخته نشوند و بعضى گفتهاند معنى آنست كه تجرى تحت امرهم و تصرفهم كقوله تعالى قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا و معلوم است كه جوى در زير مريم نبود بلكه در تحت امر و تصرف او بود
دَعْواهُمْ خواندن آن بهشتيان مر خداى را فِيها در بهشت به اين وجه باشد كه گويند سُبْحانَكَ اللَّهُمَ بپاكى ياد ميكنيم تو را بار خدايا از هر نقص و عيب نصب اين بر مصدريه است اى اللهم نسبحك تسبيحا و اين ذكر ايشان بجهة تلذذ باشد نه براى عبادة و چون اين كلمه گويند آنچه مشتهاى ايشان باشد آنجا نزد ايشان حاضر گردد از رسول (ص) پرسيدند كه سبحان اللَّه بچه معنيست فرمود
تنزيه اللَّه من كل سوء
و ابن الكوا از امير المؤمنين ع معنى سبحان اللَّه پرسيد فرمود كلمه
رضيها اللَّه لنفسه
كلمه عاليمقدار است كه حضرت از براى ذات اقدس خود اختيار كرده و پسنديده وَ تَحِيَّتُهُمْ و درود و ثناى ايشان بر يكديگر يا درود حق يا تحيت ملائكه بر ايشان فِيها در بهشت سَلامٌ سلام بود كه مشتمل است بر سلامتى از جميع آفات و نقايص و مكاره وَ آخِرُ دَعْواهُمْ و آخر دعاى ايشان أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ آن باشد كه گويند حمد مر خداى را رَبِّ الْعالَمِينَ كه پروردگار عالميانست در انوار گفته كه چون مؤمنان ببهشت در آمده انوار عظمت و كبريايى حضرت عزت شاهانه مشاهده نمايند زبان بنعت جلال و تسبيح ملك متعال بگشايند و ملائكه با حقتعالى