تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٥٦ - سوره يونس(١٠) آيات ١ تا ٩
و خوشنود شدند بِالْحَياةِ الدُّنْيا بزندگانى دنيا و پسنديدند او را وَ اطْمَأَنُّوا بِها و آرام گرفتند بدان يعنى همت خود را بر لذات محسوسه و زخارف فانيه مقصور گردانيدند و از نعيم جنانى و لذات جاودانى غافل شدند و بر وجهى در دنيا مطمئن شدند و آرام گرفتند كه گويا هرگز ايشان را از آنها رحلت نخواهد بود و ندانسته كه لحظه بلحظه دست اجل طبل رحلت خواهد كوفت وَ الَّذِينَ هُمْ و آنان كه ايشان عَنْ آياتِنا از آيات كتاب ما يا دلايل صنع ما غافِلُونَ ناآگاهان و بيخبرانند بجهت فرط انمهاك ايشان در آنچه ضد آياتست بدانكه عطف يا بجهت تغاير وصفين است و تنبيه بر آنكه وعيد متوجه است بر آنكه جامع ذهول است از آيات و انهماك در شهوات بر وجهى كه اصلا آخرت در خاطر او خطور نمىكند و يا بجهت تغاير فريقين كه مراد باول منكر بعث باشد و مطمح نظر او مقصور بر زخارف دنيا و ثباتى شاغل بحب عاجل از تامل در اجل أُولئِكَ اهل ذهول و انهماك كه مذكور شدند و يا هر دو طريق كه سمت ذكر يافتند مَأْواهُمُ النَّارُ جاى بردن ايشان آتش دوزخ است بِما كانُوا يَكْسِبُونَ بآنچه بودند كه كسب مىكردند يعنى مواظبة مينمودند بر معاصى كه آن كفر و شرك و نفاق است و ساير خطيئات و سيئات و بعد از ذكر ايعاد كافران بيان وعده مؤمنان ميفرمايد بقوله إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا بدرستى كه آنان كه ايمان آوردند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردند كارهاى شايسته يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ راه نمايد ايشان را پروردگار ايشان در آخرت بِإِيمانِهِمْ بسبب ايمان ايشان بسلوك سبيلى كه مؤدى ببهشت شود يا بادراك حقايق كما قال عليه السلام
من عمل بما علم ورثه اللَّه علم ما لم يعلم
و مفهوم ترتيب اگر چه دالست بر آنكه سبب هدايت ايمانست و عمل صالح لكن منطوق قوله بايمانهم دلالت مىكند بر آنكه ايمان علت مستقله است بجهت باء سببيه و عمل صالح در حكم تتمه و رديف است از مجاهد نقلست كه معنى يهديهم ربهم بايمان اينست كه يهديهم بالنور على الصراط يعنى بنور ايمان مهتدى شوند و بر صراط بگذرند و در خبر است كه رسول جبرئيل را گفت
كيف تجوز امتى على الصراط
امت من بر صراط چگونه بگذرند جبرئيل متوجه آسمان شد و بازآمد و گفت حقتعالى تو را سلام ميرساند و ميگويد كه
اعلم انك تجوز الصراط بنورى و على بن ابى طالب يحوز الصراط بنورك و امتك تجوز الصراط بنور على و نور امتك من نور على و نور على من نورك و نورك من نور اللَّه
يعنى خداى تعالى ميفرمايد كه تو بر صراط بنور من بگذرى و على بنور تو بگذرد و امت تو بنور على بر ان بگذرند نور امت تو از نور على است و نور على از نور تو و نور تو از نور خدا و در اثار واقع شده كه چون بنده مؤمن سر از قبر بردارد