ملائكه‌اند و مسيح با شياطين و ميتواند بود كه مراد بقوله‌ قالَ شُرَكاؤُهُمْ‌ مجاز باشد از برائت آنچه عبادت آن ميكردند و در ينابيع آورده كه كافران آغاز جدال كرده گويند نه چنين است بلكه شما ما را بر پرستش خود امر كرديد بتان گويند فَكَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً پس كافى و پسنديده است خدا كه گواه باشد بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ‌ ميان ما و شما چه او عالم است بكنه حال همه‌ إِنْ كُنَّا بدرستى كه ما بوديم‌ عَنْ عِبادَتِكُمْ‌ از پرستش شما لَغافِلِينَ‌ بيخبران زيرا كه نميديديم و نميشنيديم و عقل و فهم نداشتيم و يا ملائكه و مسيح گويند نميدانستيم كه شما پرستش ما ميكرديد

هُنالِكَ‌ در آن مقام‌ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ‌ بيازمايد يعنى بداند هر نفسى‌ ما أَسْلَفَتْ‌ آنچه از پيش فرستاده از اعمال پس نفع و ضرر آن را معاينه به بيند يا بيابد جزاى كردار ما تقدم خود را وَ رُدُّوا و باز گردانيده شوند همه نفسها إِلَى اللَّهِ‌ بسوى ثواب و عقاب خدا مَوْلاهُمُ الْحَقِ‌ كه خداوند و متوالى امر ايشانست بر حقيقت‌ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ‌ و كم گردد و ناپديد شود از كافران‌ ما كانُوا يَفْتَرُونَ‌ آنچه هستند كه افترا ميكنند از شفاعت بتان و دعوى الوهيت ايشان بعد از آن ادله توحيد و بعث را مقارن قول مذكور گردانيده ميگويد كه‌ قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ‌ بگو كيست كه شما را روزى ميدهد مِنَ السَّماءِ از آسمان كه باران مى‌باراند وَ الْأَرْضِ‌ و از زمين كه گياه ميروياند چه (ارزاق) حاصل ميشود باسباب سماويه و مواد ارضيه و گويند من براى بيانست بر حذف مضاف يعنى كيست آنكه روزى مى‌دهد اهل آسمان و زمين را أَمَّنْ يَمْلِكُ السَّمْعَ‌ آيا كيست خداوندى كه مالك و قادر است آفريدن شنوايى را وَ الْأَبْصارَ و ديدها را يعنى كه تواند كه سمع و بصر را بيافريند يا حفظ آنها كند از آفات با وجود كثرت آفتها و سرعت انفعال آنها از اندك چيزى‌ وَ مَنْ يُخْرِجُ الْحَيَ‌ و كيست بيرون آورد زنده را كه حيوانست يا نبات‌ مِنَ الْمَيِّتِ‌ از مرده كه نطفه است يا دانه‌ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ‌ و بيرون آورد مرده را كه نطفه است يا دانه‌ مِنَ الْحَيِ‌ از زنده كه حيوانست يا نبات‌ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الْأَمْرَ و كيست كه تدبير كند كارهاى عالميان را اين تعميم بعد از تخصيص است و چون اين سؤالها كنى از كافران از غايت وضوح و ظهور نتوانند كه عناد و مكابره كنند فَسَيَقُولُونَ اللَّهُ‌ پس زود باشد كه گويند در جواب كه اينكه پرسيدى‌