رَؤُفٌ رَحِيمٌ‌ مهربانست و بخشاينده تقديم رءوف فرمود بر رحيم كه ابلغست بجهت محافظت بر فواصل است و ابلغيت آن از جهت آنست كه بمعنى شدت رحمت است و ببايد دانست كه حقتعالى هيچ پيغمبرى را در يك موضع بدو اسم اختصاص نداد مگر پيغمبر ما صلّى اللَّه عليه و آله و در حق خود فرمود كه‌

ان اللَّه بالناس لرؤف رحيم‌

و در شان وى گفت كه‌ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ‌ و يك وجه از وجوه تفضيل آن حضرت بر انبياى ديگر عليه و عليهم الصلاة و السلام اينست كه يحيى بن جعده روايت كرده كه هر كس كه آيتى از قرآن نزد عمر خطاب آوردى ثبت نكردى تا دو گواه گواهى دادندى بر آن مگر اين آيه كه مردى نزد وى آورد فى الحال بنوشت و گفت گواهى در اين نميخواهم كان و اللَّه كذلك بخدا كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چنين بود و گويند كه اين آخرين آيتست از قرآن كه فرود آمده و اين سوره آخرين سوره است كه بيكبار نازل شد و در مجمع آورده كه رءوف رحيم به اين معنى است كه رءوفست بر مطيعين و رحيم است بر مؤمنين و يا رءوفست باقربا و رحيمست باولياى خود يا رءوفست بهر كه او را ديده و رحيمست بهر كه او را نديده‌ فَإِنْ تَوَلَّوْا پس اگر برگردند منافقان از يارى و هوادارى و تخلف نمايند از فرمان بردارى او يا اعراض كنند كافران از ايمان آوردن بتو فَقُلْ‌ پس بگو تو كه‌ حَسْبِيَ اللَّهُ‌ بس پسند است مر خداى كه شر شما را كفايت كند و مرا بر شما غالب گرداند و شما را مغلوب من سازد لا إِلهَ إِلَّا هُوَ هيچ معبودى نيست بحق مگر وى اين در حكم دليلست بر ما قبل‌ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ‌ بر وى توكل كردم و كار خود با وى گذاشتم پس اميدوارى و ترس كارى ندارم مگر از او وَ هُوَ و او است‌ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‌ خداوند عرش بزرگ مراد ملك عظيم است يا جسم اعظم كه محيط است بر جميع آسمان و زمين و مقادير و احكام از آن نازل مى‌شود و قبله دعا و مطايف ملائكه است و آن را بكمال قدرت خود نگه ميدارد و مرويست كه عرش الهى هزار گز دارد و بروايتى سيصد هزار قاعده هر قاعده تا قاعده سيصد هزار سال است و همه آن مملو است از حافات و صافات معنى مراد از آية آنست كه اى محمد (ص) بگو كه خداى كه عرش باين عظمت نگاه ميدارد قادر است كه مرا از شر منافقان و كافران در پناه خود نگاه دارد آورده‌اند كه مردى صالح رسول ص را در خواب ديد كه در مجمع نشسته بود و اصحاب با او مجالست كرده مردى از جمله آشنايان در آمد خواست كه بنشيند رسول صلّى اللَّه عليه و آله دست او را بگرفت و بر بالاى دست صحابه جاى داد گفتند يا رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله اين چه كس است كه او را بر ما تقديم فرمودى و باين مرتبه در تكريم و تعظيم او كوشيدى فرمود كه اين مرديست كه در عقب هر نمازى دو آيه از آخر سوره برائت ميخواند