تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٠٥ - سوره الأنفال(٨) آيات ٤٠ تا ٤٩
ظاهر آيه و مخالف روايت وَ إِذْ يُرِيكُمُوهُمْ و ياد كنيد اى صحابه اين را كه نمود خدا دشمنان را بشما إِذِ الْتَقَيْتُمْ وقتى كه ملاقات كرديد و بهم رسيديد فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا در چشمهاى شما اندكى تا دل شما قوى شد بر حرب ايشان و رؤياى پيغمبر وقوع پذيرفت آوردهاند كه ابن مسعود در وقت التقاى صفين با كسى كه در پهلوى او بود گفت اعادى هفتاد تن باشند وى گفت قريب بصد احتمال دارد و حال آنكه ايشان نهصد و پنجاه كس بودند وَ يُقَلِّلُكُمْ و اندك گردانيد شما را نيز فِي أَعْيُنِهِمْ در چشمهاى ايشان كه دشمناناند قبل از التحام قتال تا دلير شدند در كارزار شما نقل است كه ابو جهل در روز بدر ميگفت كه بصلاح با ايشان جنگ مكنيد كه كرايه آن نميكند بلكه ايشان را دستگير كنيد و بريسمانها محكم بنديد حقتعالى مؤمنان را در نظر ايشان دو برابر مشركان گردانيد كه يرونهم مثليهم راى العين و بدين سبب دل شكسته شدند و شكست بر ايشان افتاد و اين صورت از عزايم آيات است چه قوت باصره اگر چه بسببى قليل را كثير و كثير را قليل بيند اما بر اين حسد نتواند بود كه قريب بصد هزار كس را صد تن بيند و كمتر و نزديك بسيصد نفر را هزار و نهصد تن بيند هر آينه قدرت كامله ربانى باز داشت ابصار بعضى را از ابصار بعضى على ما هو عليه با وجود تساوى در شروط رؤية لِيَقْضِيَ اللَّهُ أَمْراً تا حكم كند خدا كارى را كه كانَ مَفْعُولًا هست كرده شده يعنى بوقوع آينده در علم آن وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ و بسوى خدا نه غير او باز گردانيده شود كارها تكرار اين جهت اختلاف فعل معلل به است يا مراد بامر در اول اكتفاء است بر وجه محلى و اينجا اعزاز اسلام است و اهل آن و اذل شرك و حزب آن يا اول وعده است بنصرت در روز بدر و دويم استمرار نصرت تا بقيامت و بدانكه اندك نمودن ايشان در چشم مسلمانان ميتواند بود كه بسبب قطع شعاع بوده باشد ميان رائى و مرئى بر سبيل معجزه يا باستتار بعضى ببعضى و يا بحول غبار و امثال آن و بعد از آن امر ميكند بقتال و ثبات در حرب بقوله يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آنان كه گرويدهايد إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً چون برسيد بگروهى كفار كه قصد حرب كنند با شما و با ايشان در مقام كارزار در آئيد فَاثْبُتُوا پس بايستيد و از مقاتله با ايشان روىمتابيد عدم وصف فئه بكفار جهت آنست كه مؤمنان مقاتله نميكنند مگر با كفار و لقا غالب الاستعمال است در قتال وَ اذْكُرُوا اللَّهَ و ياد كنيد خداى را كَثِيراً ياد كردنى بسيار بدل و زبان در مواطن حرب و دعا كنيد براى استظهار خود بر اعدا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ شايد كه شما قوت و ظفر يابيد بر دشمنان و مع ذلك بمثوبه عظمى