مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٤٦٧ - سؤال غقفب ١١٨٢
و از حضرت امير (عليه السلام) مروى است كه: «هر كه طبابت كند يا بيطارى نمايد بايد كه برائتى بگيرد از ولى و إلّا ضامن است» [١].
و در حديث ديگر منقول است كه: آن حضرت حكم كرد به ضامن بودن ختّان كه در وقت ختنه، حشفه او را بريده بود [٢].
سؤال غقفا [١١٨١]:
هرگاه كسى در جماع قبل يا دبر زن خود با فشردن او چنان زور كند كه زن بميرد و همچنين در صورت عكس كه مرد بميرد چه كند؟ و هرگاه دو نفر در دويدن به هم خوردند و بميرند يا يكى بميرد چه نحو مىشود؟
جواب:
در مسألۀ جماع ديت بر مال قاتل لازم است بنابر مشهور [٣]، و در مسألۀ دويدن چون هر دو بميرند، وارث هر يك نصف ديت از وارث ديگر مىگيرد و اگر يكى بميرد نصف ديت ديگرى، لازم نمىشود، و بعضى موافق روايتى [٤] به كلّ ديت قائل شدهاند [٥] و اوّل أظهر است، و اگر آنها غلام باشند و هر دو بميرند: خون هر دو هدر است و اگر يكى بميرد، نصف ديت او تعلّق به رقبۀ زنده مىگيرد و اگر دو سواره بودهاند كه بر هم خوردهاند و با اسبشان مردهاند، نصف ديت هر يك با نصف قيمت اسبش بر مال ديگرى است، و اگر يكى بميرد با اسبش، نصف ديت او و نصف قيمت اسبش بر ديگرى است، و اگر دو طفل نابالغ باشند و اسب بتازند و بر هم خورند و بميرند نصف ديت هر يك بر عاقلۀ ديگرى است.
سؤال غقفب [١١٨٢]:
مىگويند كه در مذمّت تنباكو و قهوه حديث
[١] كافى: ٧/ ٣٦٤ حديث ١، تهذيب الأحكام: ١٠/ ٢٣٤ حديث ٩٢٥، وسائل الشيعة: ٢٩/ ٣٥٥٨٢.
[٢] تهذيب الأحكام: ١٠/ ٢٣٤ حديث ٩٢٨، وسائل الشيعة: ٢٩/ ٢٦٠ حديث ٣٥٥٨٣.
[٣] شرح لمعه: ١٠/ ١١٤، رياض المسائل: ٢/ ٥٣٤.
[٤] وسائل الشيعة: ٢٩/ ٢٦١ حديث ٣٥٥٨٤.
[٥] بداية الهداية: ٢/ ٥٠١.