مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤١٣ - رسال&#١٧٢٨ دولت اسلام

همۀ آنها راست و حقیقت است * و به‌درستی‌که جزا و پاداش اعمال حتمی و واقعی است.»

٢. (مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ).[١]

«خداوند صاحب اختیار و مالک روز پاداش است.»

٣. (أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ * فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ * وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ).[٢]

«ای رسول ما، آیا دیدی آن کس را که روز پاداش را انکار نمود * این همان کسی است که یتیم را از خود می‌راند * و کسی را بر اطعام فقرا و مساکین ترغیب نمی‌نماید.»

٤. (وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ * ثُمَّ مَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الدِّينِ * يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَيْئًا وَالْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ).[٣]

«ای پیغمبر، چه چیز موجب آگاهی و ادراک تو به روز پاداش شد * باز هم چه چیز موجب آگاهی و ادراک تو به روز جزا شد * در آن روز هیچ‌کس قادر بر دخالت در امور دیگری نیست و فقط فرمان و حکم در انحصار خداست.»

همان‌طور که ملاحظه می‌شود کلمۀ دین در این آیات به معنای جزا و مکافات و پاداش آمده است و می‌توان گفت: در عین آنکه تمام دستگاه نظام حاکمیّت و محکومیّت مورد نظر بوده است لیکن خصوص پاداش و جزا بیشتر ملحوظ بوده و برای فهماندن این خصوصیّت، آیات فوق نازل شده است، همان‌طوری که در معانی سابق‌الذکر به همین منوال لفظ دین وارد شده است.

[١]. سوره فاتحة (١) آیه ٤.

[٢]. سوره ماعون (١٠٧) آیات ١ ـ ٣.

[٣]. سوره انفطار (٨٢) آیات ١٧ ـ ١٩.