مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٣١ - شرایط اهل مشورت

صفحه ٨٥: «... آری آری! دخول در وادی تحصیل علم به غرض دنیاطلبی، و بذر مالِ مردم خوری کاشتن، و چراغ سرقت مصحوب خود داشتن، و علَم چپاول و تطاول افراشتن، چگونه جز این قبیل شنایع نتیجۀ دیگری تواند بخشید؟! و لنعم ما قیل:

صفحه ٨٧، پاورقی: «... و علاوه در باب اختلاف و اخذ به طرف راجح، اخذ به اکثریّت معیّن و چاره منحصر است؛ عمل و سنّت رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم و امیرالمؤمنین علیهالسّلام پیروی از اکثریّت آراء در حوادث بوده، و این قابل انکار نیست.»

[شرایط اهل مشورت]

صفحه ٨٨: «اوّل: علمیّت کامله در باب سیاسات؛ و فی الحقیقة مجتهد بودن در فنّ سیاست، حقوق مشترکه بین الملل و اطّلاع بر دقایق و خفایای حیل معمولۀ بین الدُّوَل، و خبرت کامل به خصوصیّات وظایف لازمه و اطّلاع بر مقتضیات عصر، که بعون الله تعالی و حسن تأییده به انضمام این علمیّت کاملۀ سیاسیّه به فقاهت هیئت مجتهدین منتخبین برای تنقیض آراء و تطبیقش بر شرعیّات، قوّۀ علمیّۀ لازمۀ در سیاست اُمور اُمّت به قدر قوّۀ بشریّه کامل می‌شود، و نتیجۀ مقصوده مرتّب می‌گردد؛ إن‌شاءالله تعالی.

دوّم: بی‌غرضی و بی‌طمعی؛ و الاّ چنانچه پای ادنیٰ شائبۀ غرضانیّت و اندک طمع چپاول و ادّخار اموال و یا خیال نیل ریاست و نفوذی ـخدای نخواستهـ در کار باشد، موجب تبدّل استبداد شخصی به استبداد جمعی و أسوَء از اوّل خواهد بود. بلکه مهذّب بودن از بخل و جبن را هم حضرت سرور اوصیاء علیه أفضل الصّلاة و السّلام در طیّ فرمان تفویض ولایتِ مصر به مالک اشتر ـرضی الله عنهـ، در اهل مشورت الزام می‌فرماید: