مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٨ - بدعتهای عمر بعد از رسول خدا

[بدعت‌های عمر بعد از رسول خدا]

[ترجمۀ قانون اساسی در اسلام] صفحه ٧٢، پاورقی:

«عمر با اقرار به اینکه متعۀ زن‌ها ـ عقد انقطاعی ـ و هم‌چنین حجّ تمتع در زمان پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم جایز بود، این‌ دو را حرام کرده گفت: ”أُحَرِّمُهما و أُعاقِبُ علیهما!“ به‌جای جملۀ ”حَیَّ علی خَیرِ العَمَلِ“ در اذان دستور داد بگویند: الصّلاةُ خیرٌ مِن النَّوم. در تعداد تکبیرات نماز جنازه تصرّف کرد. در مسئلۀ سه طلاق در یک مجلس، مسئلۀ عول در ارث، تزویج زن کسی که گم شده است، و طبق احادیث صحاح اهل تسنّن خلاف رویّۀ پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم و یا صریح فرموده او و یا حکم قرآن فتوا داد و عمل کرد.»

صفحه ٧٣: «ما استاد مودودی را دعوت می‌کنیم برای روشن شدن مسائل مزبور و غیر آن، به مسند احمد حنبل، جلد ١؛ و هم‌چنین صحیح مسلم در همان جلد، و فخر رازی در ذیل آیۀ (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ)[١] (سورۀ نساء)؛ و خصوصاً دربارۀ تغییر اذان، به کتاب مُوَطّأ مالِک؛ و دربارۀ آزار دادن حضرت زهرا علیهاالسّلام، به کتاب الإمامة و السّیاسة ابن قُتَیبَة که در عین اختصار ارزشی تاریخی دارد، مراجعه نمایند.»

صفحه ٧٦: «veto: وِتو، در اصل لغت به معنای: من مخالفم، می‌باشد.»

صفحه ٧٨: «تنها دو مورد پیدا کردیم که خلیفه بر خلاف عقیدۀ تمام اهل حلّ و عقد و یا اکثریّت آنها تصمیمی گرفته است:

١. تصمیم أبوبکر دربارۀ فرستادن لشکر اُسامة بن زید.

٢. عقیده‌اش دربارۀ جنگ با مرتدّین بود.

... عُمر که بیش از همه در مسئلۀ جنگ با مرتدّین مخالف ابوبکر بود بعداً

[١]. سوره نساء (٤) آیه ٢٤.