مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٦٧ - مدرس&#١٧٢٨ سیّار علاّمه حلّی رضوان الله تعالی علیه

را که ذکر می‌کنند اولاد را نیز ذکر کنند تا بر اُمّت معلوم شود که: حامیان دین محمّدی صلّی الله علیه و آله، و مفسّران وحی الهی و حافظان شریعت احمدی و وارثان علوم انبیاء و مرسلین ایشانند، و علوم دین و فرائض اسلام را از ایشان فرا گیرند، و متابعت و حرمت ایشان را از لوازم شمارند.“

سلطان محمّد استدلال کرد بر آنکه: چون امامان والیان اُمورند، باید به نامشان سکّه زنند

چون سلطان این کلمات را بر زبان راند، زبان بر صلوات پیغمبر و آل پیغمبر گشادند؛ آنگاه سلطان گفت که: ”چون اوّل آل که محمّد و علیّ و آخر ایشان محمّد، مهدی موعود است، پس ما راست که در ملک محمّد بدون إذن اولادش تصرّف ننماییم، و اگر نماییم غاصب باشیم!“

چون کلمات سلطان محمّد به مسامع خواصّ‌ و عوام رسید، همۀ علما اذعان نمودند و بعد از اذعان علما، سلطان امر نمود که چون حقیقت بر این منوال است باید که خطبه به نام تمام اهلبیت بخوانند و سکّه به نام ایشان برزنند. و آنچه علما در این‌وقت فتوا نوشته اذعان نموده‌اند این است که: الجایتو سلطان مروّج دین و شریعت‌اند.»[١]

[مدرسۀ سیّار علاّمه حلّی رضوان الله تعالی علیه]

در تعلیقۀ صفحه ٤ و ٥ از کتاب الفردوس الأعلی، للشیخ محمّد الحسین کاشف الغطاء،‌ که مُعلِّق آن: مرحوم آقا سیّد محمّد علی قاضی طباطبائی است، معلِّق آورده است که:

«الجایتو سلطان محمّد خدابنده که به دست علاّمه شیعه شد، تولّدش در ٦٨٠ هجری و فوتش در شب عید فطر ٧١٦ هجری بوده است، و در سلطانیّه که چند فرسخ به زنجان فاصله دارد دفن شد. و او دستور داده بود مدرسۀ سیّار برای علاّمه ترتیب دهند تا پیوسته در سفرهایی که می‌کند، علاّمه با این مدرسه‌اش ملازم او باشد. در این مدرسه یکصد نفر از طلاّب علاّمه در حال سیر و حرکت، تحصیل می‌کرده‌اند و دارای اطاق‌هایی از خیمه‌های کرباسی بوده است. و نقل شده است که

[١]. جنگ ٢٤، ص ٣٨٤.