مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٦ - از هدی&#١٧٢٨ غدیریّه دو نام&#١٧٢٨ سیاه و سپید

خلاف بخارا و امیر اهل ولاءِ خراسان در دو قرن پیش، ردّ و بدل گردیده است. وحقًّا نشانگر روح با عظمت ولایت در طرفداران حقّ، و پدیدار حمق و جهالت و فقدان درایت در سنگ به سینه زنان طرفداران باطل، و گمرهان در وادی ضَلالت و تَیهِ غوایت، به سوی کویر سوزان و بیداءِ ظلمت و بیابان بی‌کران تهی‌دستی و خسران خواهد بود.

از لحاظ آنکه از جهت انشاءِ دل‌نشین، و منطق متین و برهان راستین، و خطّ زیبای نمکین می‌توان از بدایع تحریرات به شمار آورد، مناسب دید برای عید سعید غدیر خم از سنۀ یک‌هزار و چهارصد و سیزده هجریۀ قمریّه، آن را به همان شکل و شمایل بدون اندک تصرّفی طبع، و به احِبّه و اعِزّۀ از اخوان مؤمنین و طلاّب و پی‌گیران معارف اهل یقین، و علماءِ عاملین ـأعزَّهم الله فی الدَّارینـ تقدیم گردد.

اللهم وفِّقنا و جمیع إخواننا المؤمنین لما تُحِبُّ و تَرضی

و السّلامُ علینا و علیهم و علی عباد الله الصّالحین

مشهد مقدّس رضویّ علی شاهِدِه آلافُ الصّلواة و السّلام

٢ شهر رجب ١٤١٣، سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی[١]

از هدیۀ غدیریّه: دو نامۀ سیاه و سپید

اشعاری است از ملاّ محمّد رفیع طبسی ابن عبدالواحد که به امر امیر محمّد‌خان عرب زنگویی در ضمن نامه‌ای در پاسخ امیر بخارا امیر معصوم بیک‌جان ـدر دو قرن قبل از اینـ از خود بالبداهه انشاء و یا استشهاد بدان نموده است، و چون بسیار جالب و حائز معانی ادبی و علمی و نکات لطیفۀ بدیعه می‌باشد، ما آن را از آن نامه که به عنوان هدیۀ غدیریّه: دو نامۀ سیاه و سپید در سنۀ ١٤١٥ هجریّۀ قمریّه، در روز عید غدیر خم انتشار داده‌ایم، از روی خطّ جناب أخ ارجمند حجّةالاسلام شیخ محمّد‌رضا

[١]. جنگ ١٤، ص ١١٠.