مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥١٦ - اسلام کثرت عدد را میزان حق و باطل نمیداند

و در صفحه ١٣٤ گوید: «دوّمین حقّ دولت این است که مردم از روی صدق و صفا و واقعیّت، دوست و یار دولت باشند؛ در قرآن و احادیث از این مطلب به‌طور مکرّر به کلمۀ نُصح (خیرخواهی) تعبیر شده است، و این کلمه به مراتب بهتر از دو کلمۀ لویالیسم (دولت‌خواهی و طرفداری از دولت در وقت شورش: Loyalism) و الیجنس (وفاداری، بیعت: Alligiance) در اصطلاح انگلیس‌ها می‌باشد.»[١]

[اسلام کثرت عدد را میزان حق و باطل نمی‌داند]

[ترجمۀ قانون اساسی در اسلام] صفحه ٧٩، پاورقی:

«استاد مودودی در کتاب نظریّه سیاسی اسلام می‌گوید:

در مجالس شورا در هر حال روی اکثریّت آراء حکم می‌شود، لیکن اسلام کثرت عدد را میزان حقّ و باطل نمی‌داند: ”بگو ای محمّد صلّی الله علیه و آله و سلّم، بد و خوب یکسان نیست گرچه زیادیِ (تعداد) بد تو را خوش آید؛“ (قُلْ لَا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ).[٢]

از نظر اسلام ممکن است در یک مطلب رأی یک نفر خیلی درست‌تر و واقع‌بینانه‌تر از بقیۀ اعضاءِ مجلس باشد، و این درست نیست که چنین رأی را تنها به جرم اینکه اکثریت طرفدارش نیست دور افکنیم.

بنابراین رئیس دولت همان‌طور که می‌تواند با اکثریّت موافقت کند، می‌تواند اقلیّت را مقدّم بدارد، و همین‌طور می‌تواند با تمام اعضا مخالفت نموده عقیده‌ای را که خود صلاح می‌داند اجرا کند؛ البته بر همۀ مسلمانان لازم است شدیداً مراقب اعمال و رفتار رئیس دولت بوده، ببینند حکمی که می‌کند روی تقوا و واقعاً مراقب صلاحدید است و یا روی هوی بوده هوسرانی می‌کند؛ و در این هنگام می‌توانند او را عزل کنند، مگر اینکه مفسده‌ای پیدا شود.

ولی می‌توان گفت: شکّی نیست که اکثریّت آراء، ‌حقّ واقعی را همه‌جا

[١]. جنگ ٦، ص ١٧٩؛ جنگ ١٨، ص ١٤٥.

[٢]. سوره مائده (٥) آیه ١٠٠.