مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤١ - خطر خودسری و گردنکشی و دستدرازی نزدیکان و خویشاوندان حاکم
استبداد و تحکّمات خودسرانه را در اسلام استحکام و حتّی سبّ آن حضرت علیهالسّلام را هم بر منابر و مسلمین رواج داد، همه شنودند و محض حفظ اعتبار خود و منفعت عاجله بر این کفر بیّن اعانت یا سکوت اختیار نمودند!
شدّت حاجت فراعنه و طواغیت اخلافش من الاُمَویّة و العبّاسیّة و أخلافهم المغتصبین الظّالمین، در تملّک رقاب اُمّت و محو احکام شریعت، به آن مساعدت و این سکوت هر دو دسته را تکمیل، و به مرور دهور و اعصار و توادر حیل و افکار، اتّحاد و ارتباط استبداد دینی موروث از امثال عمروعاص و أبوموسی با استبداد سیاسی موروث از معاویه و بههمآمیختگی و متقوّم به هم بودن این دو شعبۀ استبداد و استعباد، به درجۀ مشهوده و حالت حالیّه رسید که همدستی با ظلمه و طواغیت موجب نفوذ و مطاعیّت، و مساعدتشان به سکوت و عدم اعانت بر دفع ظلم موجب زهدفروشی و گرویدن عوام أضلّ از أنعام است، منتهی گردید. و لا بیان بعد البیان، و لا أثر بعد عین، و لنعم ما قیل:
|
رگ، رگ است این آب شیرین و آب شور |
||||
|
در خلایق میرود تا نفخ صور[١] |
||||
و مضمون این بیت از اخبار طینت[٢] مأخوذ است.»
[خطر خودسری و گردنکشی و دستدرازی نزدیکان و خویشاوندان حاکم]
[تنبیه الأمّة و تنزیه الملّة] صفحه ١١١:
«حضرت سیّد اوصیاء علیه أفضل الصّلاة و السّلام در طیّ فرمان تفویض ولایت مصر به مالک اشتر ـرضوان الله علیهـ در وصف این دستۀ مردم چپاولگر و تحذیر از مساعدتشان میفرماید:
[١]. مثنوی معنوی، دفتر اوّل.
[٢]. بحار الأنوار، ج ٦٤، ص ٧٧.