مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٧ - فرزدق و کُثَیِّر عَزَّة از هواداران حضرت امام زینالعابدین علیهالسّلام بودند

بمَن کان خیرًا منه جدِّه رسولِ الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم، فجبَر اللهُ مصیبتَه، و خلَّف علینا مِن بعده أحسَنَ الخلافة.“

ثمّ شَهِقَ ابنُ‌عبّاسٍ و بکیٰ، و بکیٰ مَن حضر فی المجلس و بکیٰ معاویةُ، فمارأیتُ یومًا أکثرَ باکیًا من ذلک الیوم، فقال معاویة: ”بلغنی أنّه ترَک بنین صغارًا!“ فقال ابن‌عبّاس: ”کلّنا کان صغیرًا فکبر.“

قال معاویة: ”کم أتی له مِن العُمر؟“ فقال ابن‌عبّاس: ”أمرُ الحسن أعظَمُ مِن أن یُجهَل أحدٌ مولدَه.“

قال: فسکَت معاویةُ یسیرًا ثمّ قال: ”یاابن‌العبّاس، أصبحتَ سَیِّدَ قومک مِن بعده!“ فقال ابن‌عبّاس: ”أمّا ما أبقَی اللهُ أباعبدالله الحسین فلا.“

قال معاویة: ”للّه أبوک یا ابن‌عبّاس، ما استنبأتک إلّا وجدتُک مُعِدًّا.“»[١]و[٢]

فرزدق و کُثَیِّر عَزَّة از هواداران حضرت امام زین‌العابدین علیهالسّلام بودند

[یوم الإسلام] صفحة ٧٥:

«و کان هوَی الفرزدق مع علیّ بن الحسین بن علیّ بن أبی‌طالب علیهمالسّلام و قال فیه:

و کان مِن أشدّ النّاس تعصّبًا للبَیت العَلویّ کُثَیِّرُ عَزَّة، و قد غالی فی التّشیّع و ذهب مذهبَ الکیسانیّة و قال: بالرّجعة و التنّاسخ و صرّح بمذهبه و جادل فیه خصومَه، و مع

[١]. الإمامة و السیاسة، ج ١، ص ١٥٠.

[٢]. جنگ ٢٠، ص ٤١٦.