مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٨ - از هدی&#١٧٢٨ غدیریّه دو نام&#١٧٢٨ سیاه و سپید

برگشتنش ز مذهب پر نور اهلبیت

باشد محال و آنکه پذیرد کم از خر است

دست از ولای علی کس نمی‌کشد

بالفرض اگر کسی بکشد جُرم مادر است

اظهار غیر مذهب خود گر کند ز خوف

بر ما تقیّه فرض به حکم پیمبر است

عربی از دکان طباخی

چرب رودی خرید اندر ری

داشت در جیب تا به خانه برد

ناگهان در رهی فتاد از وی

نام او را نکو نمی‌دانست

هر طرف می‌دویدش اندر پی

ایر بر کف نهاده گفت ای قوم

هل وَجَدتم بمثلِ هذا شیء؟

ما ز مریدان علی و عمر

هیچ نگوییم نه خیر و نه شر

حشر مریدان علی با علی

حشر مریدان عمر با عمر

کسی کو هست پور بوقحافه

کجا باشد سزاوار خلافه

چو در امر خلافت نیست لایق

کسی کو بوده در اوّل منافق

عمر چون بود معدول العدالـة

نبـودش در نسب یک جو اصالة

نمودند از برایش عدل تقدیر

چو پرواز از برای مرغ تصویر

عمر معدول چون از عامر آمد

به تخریب بنای دین برآمد

قسم به ذات خدا کز بهشت بیزارم

گرم به دوستی بوبک و عمر بخشند