مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٨

الْوَلَايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوَابًا وَخَيْرٌ عُقْبًا).[١]

و با نزول نور وجود در شبکه‌های آسمان علوی، و مظاهر زمین گستردۀ سفلی برای أنام میزان ولایت را برافراشت، و به هر موجودی به قدر سِعِۀ وجودی و ظرفیّت ماهویش از این شربت خوش‌گوار اشراب فرمود تا بندگان وی که اشرف مخلوقات و افضل کائنات او هستند، به نحو اتمّ و اکمل از این مائده متمتّع گردند و در إعمال ولایت راه تخطّی نپیمایند، و به حجاب نفسانی طغیان ننموده، زیاده‌روی نکنند.

بدین لحاظ با عبارت رشیقِ: (وَالسَّمَاءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ * أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ * وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ * وَالْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ)،[٢] پس از گفتار بلیغش: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ * الرَّحْمَنُ * عَلَّمَ الْقُرْآنَ * خَلَقَ الْإِنْسَانَ * عَلَّمَهُ الْبَيَانَ * الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ * وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ يَسْجُدَانِ)،[٣] آنان را هشدار داد که عالم ایجاد و نشئۀ هستی، سراسر عظمت است و جمال و کمال و نور و بَهاء، و حقّ‌ است و حقیقت، و واقعّیت است و أصالت، که نباید با دیدۀ أحوَل بر آن نگریست، و با چشم دوبین بدین ربط منسجم که خیر محض و محض خیر است، نظر انداخت.

[١]. سوره کهف (١٨) آیه ٤٤: «در آنجا ولایت مختصّ خداوند است که حقّ است. اوست پاداش اختیار شده و بازگشت نیکو و انتخاب گردیده.»

[٢]. سوره رحمن (٥٥) آیات ٧ ـ ١٠: «و آسمان را بر افراشت و میزان و ترازو را قرار داد * تا شما در سنجیدن و معیار نمودن تعدّی نکنید * و سنجش و وزن را براساس قسط و عدل برپای دارید و در سنجش با ترازو کاهش روا مدارید * و خداوند زمین را برای همۀ انسان‌ها قرار داد.»

[٣]. سوره رحمن (٥٥) آیات ١ ـ ٦: «به اسم ‌الله که رحمن و رحیم است * خداوند رحمن * قرآن را آموخت * انسان را بیافرید * به او بیان را تعلیم فرمود * خورشید و ماه از روی حساب در حرکت هستند * و گیاه و درخت سجدۀ خدا را بجا می‌آورند.»