مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١١٩ - کلام کفر آمیز ابوسفیان به عثمان

٣. امویّون

[کلام کفر آمیز ابوسفیان به عثمان]

و در [الفردوس الأعلی] صفحه ٢٠ مرحوم [سیّد محمّدعلی] قاضی در پاورقی گوید:

«دخل أبوسفیان علی عثمان بعد أن وَلِیَ الخلافةَ و خاطَبهم بکلامِه المُعلَن بکُفره و نفاقِه، و قال:

”یا بَنی‌أُمَیَّةَ! تَلَقَّفوها[١] تَلَقُّفَ الکُرَةِ؛ و الَّذی یَحلِف به أبوسفیان مازِلتُ أرجوها لکم! و لَتَصیرَنَّ إلی صِبیانکم وَراثَةً!“

و قال لعثمان: ”أدِرْها کالکُرَة، و اجْعَل أوتادَها بنی‌أُمَیَّةَ؛ فإنّما هو المُلکُ. و لاأدرِی ما مِن جَنَّةٍ و لا نارٍ.“

و أتی قَبرَ حمزةَ سَیِّدَ الشُّهداء علیهالسّلام فَرَکَلَه[٢] برِجلِه ثمّ قال: ”یا حمزةُ! إنَّ الأمرَ الّذی کنتَ تُقاتِلنا علیه بالأمْسِ، قد مَلَکناه الیَومَ؛ و کنّا أحَقَّ به مِن تیمٍ و عَدِیٍّ.“»[٣]

[١]. تَلَقَّفَ الشیءَ: تناوله بسرعة؛ الطعامَ: بلعه.

[٢]. رَکَله ـُ رَکْلًا و رَکَّلَه: ضربه برجل واحدةٍ.

[٣]. جنگ ١٦، ص ٩١.