مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٦٦ - راجع به مناقب امیرالمؤمنین علیهالسّلام

إنّ رسول ‌الله قال: ”إنّ هذا مَلَکٌ لم ینزل الأرض قطّ قبل هذه اللَّیلة! استأذَن ربَّه أن یُسلِّم عَلَیَّ و یُبشِّرَنی أنّ فاطمةَ علیها‌السّلام سیدةُ نساءِ أهلِ الجنّة! و أنَّ الحسنَ و الحسین سیدا شَبابِ أهل الجنّة!“

قندوزی در ینابیع المودّة، صفحه ٩٧ گوید:

ابن المغازلی بسنده عن سعید بن جبیر، عن ابن‌عبّاس، قال: سُئل النّبیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم عن الکلمات الّتی تلّقاها آدمُ مِن ربّه فتاب علیه، قال: ”سأله بحقّ محمّدٍ و علیٍّ و فاطمةَ و الحسنِ و الحسین، فتاب علیه و غفَر له!“»

در شیعه در اسلام سبط، جلد ١، صفحه ٥٧ گوید:

«ابونعیم در دلائل النبوّة جلد ٢، صفحه ١٢٤ پس از نقل قصّۀ مباهله گوید:

قال الشَّعبیّ: قال جابر: ”( وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ) رسولُ ‌الله و علیٌّ؛ (أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ) الحسنُ و الحسینُ؛ (وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ) فاطمةُ رضی الله عنهم أجمعین.“

و طبری در منتخب ذیل المذیل، صفحه ٨٣ حدیثی از زیاد بن مطرف روایت کرده که گفت:

سَمِعتُ رسولَ ‌الله صلّی الله علیه و ‌آله و سلّم یقول: ”مَن أحَبَّ أن یَحیَا حیاتی و یَموت مِیتَتی، و یدخُلَ الجنّةَ الّتی وعَدَنی ربّی، قُضُبًا[١] من قضبانها غرَسها فی جنّة الخلد، فلْیَتَوَلِّ علیَّ بن أبی‌طالب علیهالسّلام و ذُرِّیَّتَه من بعده، فإنّهم لنیُخرِجوهم من باب هدًی و لنیُدخِلوهم فی باب ضلالة!“

و نیز حاکم در مستدرک، جلد ٣، صفحه ١٢٨ حدیث گذشته را با اختلافی و بدون ”و ذُرِّیَّتَه من بعده“ نقل کرده.»[٢]

[١]. خ ل: قُضبانًا.

[٢]. شیعه در اسلام، سبط‌الشیخ, ص ١٠٦.