مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٨٢ - منبر رسولالله سه پلّه بود، معاویه بر آن افزود؛ هارون خواست به صورت اوّل برگرداند، مالک مانع شد

جدُّک أبوجعفر، و أنت یومئذ قد ترعرعتَ فی أوّل رؤیةٍ رآک: ”إنّ ابنی هذا الأعیَنَ سَیَلی هذا الأمرَ، و یسیر فیه سیرةً صالحة.“ فقلتُ: یا أبتِ، أتظنّ ذلک؟! قال: ”ما هو بالظّن، ولکنّه الیقینُ و یکون مُلکًا، بضعًا و عشرین سنة، و تقتله الحُمَّی الرَّبْع.“[١]

فاندفع الرشید باکیًا، فقال له: ما یُبکیک یا فتی؟ قال: یا أبتِ، إنّک والله نعَیتَ لی نفسی و عرفتَنی متی أموت، و مِمَّ أموت؟

قال: هو ذاک، فشمِّرْ و اجتَهِدْ و جُدَّ، و خُذ بالحَزم و الکرم، و دَعِ الإحَنَ، و انظُرْ أخاک عبدَالله فلایناله منک مکروهٌ، فقد عفوتُ عنه.

فقال الرّشید: یا أبتِ، و تعفو عنه و قد أتی ما ذکرتَ، و صنَع ما وصفتَ؟! قال: یا بنیّ، و ما علیّ أن أعفو عمّن أکرمنی اللهُ علی یدیه، و أرجو أن یَغفِر لی صنیعتَه بی إن شاء الله.»[٢]

[قرائت حدیث نبوی برای هارون‌الرشید توسّط فقیهان مدینه]

صفحة ١٨٤: «[قال صلّی الله علیه (و آله) و سلّم:] ”... لو یُعطَی النّاسُ بدعواهم، لَا‌دّعی ناسٌ دماءَ قومٍ و أموالَهم؛ ولکنّ البیّنةَ علی المُدّعِی، و الیمینَ علی مَن أنکَرَ.“»[٣]

منبر رسولالله سه پلّه بود، معاویه بر آن افزود؛ هارون خواست به صورت اوّل برگرداند، مالک مانع شد

صفحة ١٨٥: «ثمّ أرسل الرشیدُ إلی مالک فقال: ”ما تقول فی هذا المنبر؟ فإنّی أُرید أن أنزِع ما زاد فیه معاویةُ بن أبی‌سفیان، و أرُدّه إلی الثّلاث درجات الّتی کانت

[١]. تاج العروس: «الرَّبْع من الحُمی: أن تأخذ یومًا و تَدَعَ یومین، ثمّ تجیء فی الیوم الرابع.»

[٢]. الإمامة و السیاسة، ج ٢، ص ١٥٢.

[٣]. همان، ص ١٥٣.