مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٢ - نام&#١٧٢٨ حضرت صادق علیهالسّلام به بنیالحسن در زندان منصور

در اعمال روز عاشورا که دربارۀ بنی‌الحسن نموده است و سپس نتیجه گرفته است که همگی آنان معترف به امامت حضرت صادق علیهالسّلام بوده‌اند، می‌آوریم و پس از آن بحثی مختصر دربارۀ این موضوع می‌نماییم:

ابن طاووس از صفحه ٥٧٨ تا صفحه ٥٨١ [از کتاب الإقبال] در این‌باره بحث کرده و در ابتدا با چندین سند، نامه‌ای را که حضرت صادق علیهالسّلام به بنی‌الحسن نوشته‌اند در وقت حرکت دادن آنان از مدینه به ربذه و کوفه، آورده است؛ در این نامه چنین آمده است:

نامۀ حضرت صادق علیهالسّلام به بنی‌الحسن در زندان منصور

«بسم الله الرّحمن الرّحیم

إلی الخَلَفِ الصّالح والذرّیةِ الطَّیِّبةِ مِن وُلدِ أخیه و ابنِ عمِّه.

أمّا بعد؛ فَلَئِنْ کنتَ تَفَرَّدتَ أنت و أهلُ بیتِک ممَّن حُمِلَ معک بما أصابَکم، ماانفَرَدتَ بالحُزنِ و الغِبطةِ و الکَآبَةِ و ألِیمِ وَجَعِ القلبِ دونِی! فلقد نالَنی مِن ذلک مِن الجَزَعِ و القَلَقِ وحَرِّ المُصیبَةِ مثلُ ما نالَک، ولکن رَجَعتُ إلی ما أمَرَ اللهُ جَلّ جلالُه به المتّقینَ مِن الصَّبرِ و حُسنِ العَزاءِ حِین یقول لنبیِّه صلّی الله علیه و آله:(وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا).[١]

(در اینجا حضرت صادق با این آیه، چهارده آیه از قرآن کریم را در فضیلت صبر، ذکر می‌کنند و شاهد می‌آورند و به دنبال آن چنین می‌نویسند:)

و اعلم أیْ عَمِّ و ابنَ عَمِّ! أنَّ اللهَ جلَّ جلاله لم یُبالِ بضُرِّ الدّنیا لِوَلیِّه ساعةً قطُّ؛ و لا شیءَ أحبُّ إلیه من الضُّرِّ و الجُهدِ و الأذی مع الصَّبر، و أنَّه تبارک و تعالی لم یُبالِ بنعیم الدُّنیا لعَدُوِّه ساعةً قطُّ؛ و لولا ذلک ما کان أعداؤُه یَقتُلونَ أولیائَه و یُخِیفونهم[٢] و یَمنَعونهم، و أعداؤُه آمِنون مُطمَئِنّون عالون ظاهِرون.

[١]. سوره طور (٥٢) آیه ٤٨.

[٢]. خ‌ ل: یحیفونهم، بالحاء المهملة: من الحَیف بمعنی الجور و الظلم.