مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠١ - نام&#١٧٢٨ أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به معاویه

صفحة ٩٩: «(قال:) و ذکروا: أنّه لمّا قُرِئ علیهم کتابُه[١] اجتمع رأیُهم علی أن یُسنِدوا أمرَهم إلی المِسوَر بن مَخرَمَة، فجاوب عنهم فکتب إلیه: ”أمّا بعد، فإنّک أخطأتَ خطأً عظیمًا و أخطأتَ مواضعَ النُّصرة و تناولتَها من مکانٍ بعیدٍ. و ما أنت و الخلافةَ یا معاویة! و أنت طلیقٌ و أبوک من الأحزاب، فکُفَّ عنّا فلیس لک قِبَلنا ولیٌّ و لا نصیر.“»[٢]

[نامۀ سعد ‌بن أبی‌وقّاص به معاویه]

[الإمامة و السّیاسة، مجلّد ١] صفحة ١٠٠:

«(قال:) و ذکروا أنّ سَعدًا کتب إلیه:[٣] ”أمّا بعد، فإنّ أهل الشُّوریٰ لیس منهم أحقُّ بها مِن صاحبه غیر أنّ علیًّا کان مِن السّابقة، و لم یکن فینا ما فیه، فشارَکَنا فی محاسننا و لم نُشارکه فی محاسنه، و کان أحقَّنا کلّنا بالخلافة، ولکن مقادیر الله تعالی الّتی صرفتْها [عنه] حیث شاء لعلمِه و قَدَرِه؛ و قد علمنا أنّه أحَقُّ بها منّا، ولکن لم یکن بُدٌّ من الکلام فی ذلک و التّشاجُرِ، فدَعْ ذا.“»[٤]

[نامۀ أمیر‌المؤمنین علیهالسّلام به معاویه]

صفحة ١٠٢: «”و أمّا قولک: إنّ أهل الشّام هم الحُکّامُ علی النّاس! فهاتِ رجلًا من قریش الشّام یُقبَل فی الشُّوری أو تَحِلّ له الخلافةُ، فإن سمّیتَ کذَّبک

[١]. أی: قُرِئ علی أهلِ مکّة و المدینة کتابُ معاویة. (محقّق)

[٢]. الإمامة و السیاسة، ج ١، ص ٨٩.

[٣]. این نامۀ سعد بن أبی‌وقّاص است به معاویه در جواب او که نوشته بود باید خلافت را به شورا گذارد در میان افرادی که عمر به شورا گذارده بود.

[٤]. الإمامة و السیاسة، ج ١، ص ٩٠.