در کتاب قانون اساسی در اسلام، تألیف مودودی، ترجمۀ آقای گرامی راجع به آنکه فقط مسلمانانی که در کشور اسلامی سکونت دارند و تبعۀ خارجی نیستند می‌توانند در پست‌های ولایت ـمانند رئیس جمهور و افراد منتخب مجلس و ریاست وزرا و سایر وزرا و مدیر‌کل‌ها و به‌طور کلی هرجا که ریاست و ولایت امور مسلمانان استـ شرکت کنند، از آیه ٧٢ از سوره (٦) أنفال استفاده نموده است:

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يُهَاجِرُوا مَا لَكُمْ مِنْ وَلَايَتِهِمْ مِنْ شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُوا) ـ الآیة (و بقیّۀ آیه چنین است:) (وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ).[١]

و در همین کتاب در پاورقی صفحه ٨٣ گوید: «استاد مودودی در کتاب پایه‌های قانون اساسی اسلام دربارۀ آیه شریفه: (الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ)،[٢] می‌گوید:

این آیه با صراحت کامل غرض از وجود حکومت اسلامی و وظایف اساسی آن را بیان می‌کند. حکومت اسلامی تنها وظیفه‌اش این نیست که مانند سایر حکومت‌ها امنیّت داخلی را تحقّق بخشد و یا حدود مملکت را حفظ نماید و یا رفاه مادّی دولت را فراهم کند، بلکه چون یک حکومت اسلامی است اوّلین وظیفه‌اش آن است که نماز به‌پا داشته، زکات جمع‌آوری کرده و نیکی‌هایی که خدا و پیغمبر نیک می‌دانند ترویج نماید و منکراتی را

[١]. در رابطه با اینکه: از شرایط ولایت فقیه و بقیۀ امور ولائیّه، هجرت به دارالإسلام است، رجوع شود به جنگ ١٨، ص ١٢٦؛ جنگ ٥، ص ٨٦؛ مطلع انوار، ج ٧، ص ١٦٢.

[٢]. سوره حجّ (٢٢) آیه ٤١.