مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٠ - نام&#١٧٢٨ یحیی به حضرت موسی بن جعفر علیهالسّلام و پاسخ آن حضرت

«اینکه بعضی از متأخّرین گفته‌اند که: ”قیام زید و بنی‌الحسن براساس رضایت باطنی حضرت صادق بوده ولی آن حضرت به جهت مصلحت خود از روی تقیّه سکوت می‌نموده‌اند“ این کلام دربارۀ زید صحیح است للإجماع من أصحابنا و الأخبارِ المستفیضة الّتی کادت تبلُغ التّواترَ، کما ذکرنا جملةً منها فی ترجمته؛ و أمّا محمّد و سائر بنی‌الحسن و أفعالُهم الشّنیعةُ تدلّنا علی خلاف ما ذهب و عدمِ رضا الصّادق علیهالسّلام.»

تا آنکه گوید: «و قد رام السّیدُ الجلیل ابن‌‌طاوس فی کتاب الإقبال (فی أعمال الشَّهر المحرّم الحرام) إصلاحَ حالِ بنی‌الحسن علیهالسّلام وحملَ ما یدلّ علی مخالفتهم للأئمّة علی التّقیّة، لئلّا یُنسَب إظهارُهم لإنکار المنکَر إلیهم علیهمالسّلام؛ مستدلًا علی ذلک بمات ...، و بما رواه مسندًا عنه علیهالسّلام مِن أنّه بَکَی علی بنی عمّه المَحمولِین إلی العراق حتّی علا صوتُه و قال: ”حدّثنی أبی عن فاطمةَ بنتِ الحسین علیهالسّلام، قالت: سَمِعتُ أبی صلوات الله علیه یقول:

یُقتَل منک أو یُصاب منک نَفَرٌ بشَطِّ الفُرات ما سبَقهم الأوّلون و لا یُدرِکهم الآخرون، و أنّه لم یَبقَ مِن وُلدِها غَیرُهم.“[١]

فلابدّ من أن یُحمَل بکاءُ الصّادق علیهم علی رقّة الرّحمیّة و العواطفِ، لاحقّانیّتِهم للخروج.» ـالخ.[٢]و[٣]

[نامۀ یحیی به حضرت موسی بن جعفر علیهالسّلام و پاسخ آن حضرت]

در [اصول کافی، جلد ١] صفحه ٣٦٦ و ٣٦٧، نامۀ یحیی را به حضرت

[١]. یعنی اینک از فرزندان فاطمة بنت الحسین علیهالسّلام جز ایشان کسی دیگر نیست که مصداق این حدیث باشند؛ و بنابراین آنان که به شطّ فرات مقتول شوند همین‌ها خواهند بود.

[٢]. تنقیح المقال، ص ١٤٠ ـ ١٤٣، با قدری اختلاف.

[٣]. جنگ ١٥، ص ١٥٧، ١٦٧.