مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٩٣ - اندرز حضرت باقر علیهالسّلام به برادرشان زید بن علیّ

٥. علویّون

کسانی از علویِّین که امامان را به پیروی از خود خوانده‌اند

در اصول کافی، جلد ١، از صفحه ٣٤٣ تا صفحه ٣٦٧ در باب «ما یفصل به بین دعوی المحقّ و المبطل فی امر الإمامة» روایات کثیری را آورده است و محصّل مفاد آنها این است که:

«در زمان هریک از ائمّۀ طاهرین سلام الله علیهم اجمعین، افرادی از علویّین بوده‌اند که مردم و امام وقت خود را به بیعت با خود می‌طلبیدند:

محمّد بن حنفیّه، حضرت سجّاد علیهالسّلام را به امامت خود خواند؛ و زید بن علیّ بن الحسین، حضرت باقر علیهالسّلام را به متابعت از خود و قیام به شمشیر دعوت کرد؛ و عبدالله محض و پسرش محمّد، حضرت صادق علیهالسّلام را به پیروی و بیعت با محمّد فرا خواندند؛ و عبدالله بن جعفر، امامت را از آن خود می‌دانست؛ و یحیی بن عبدالله محض، حضرت موسی بن جعفر علیهالسّلام را به خویشتن دعوت کرد.»[١]و[٢]

اندرز حضرت باقر علیهالسّلام به برادرشان زید بن علیّ

در اصول کافی، جلد ١، صفحه ٣٥٦ و ٣٥٧، تحت رقم حدیث ١٦ مکالمۀ

[١]. جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این مطلب رجوع شود به امام شناسی، ج ١٥، ص ٢٠٩. (محقّق)

[٢]. جنگ ١٥، ص ١٧٣.